Opinie

Opinie: ‘Ga op zoek naar nieuw evenwicht tussen de Pride en sponsoren’

Dirk van den Heuvel zet vraagtekens bij hoe het grote sponsorgeld te rijmen is met de waarden van de Pride, met solidariteit en emancipatie. De huidige commotie vormt een goed moment een nieuwe balans te vinden.

Dirk van den Heuvel
De Canal Parade door de Amsterdamse grachten in 2019.   Beeld Marco de Swart/ANP
De Canal Parade door de Amsterdamse grachten in 2019.Beeld Marco de Swart/ANP

De discussie over de toekomst van de Pride vernauwt zich tot de commercialisering van het grootste feest van de stad. Op zich logisch. De vip-feesten, het afzetten van kades en straten voor privéfeestjes, of het bouwen van tribunes door luxe hotels exclusief voor hun gasten, het verhoudt zich allemaal maar matig tot een volksfeest dat claimt er voor iedereen te zijn. Verrassend genoeg blijven de sponsoren tot nu toe buiten beeld, terwijl een aantal een ronduit bedenkelijke reputatie geniet als het gaat om ethische bedrijfsvoering.

Wie naar de website van Pride Amsterdam gaat, wordt verwelkomd door een kleurige pagina met daarop prominent vermeld de hoofdsponsor Booking.com, een bedrijf dat zich in de covidtijd van zijn slechtste kant liet zien: personeel werd massaal ontslagen, maar de Amerikaanse top kreeg bonussen uitgekeerd van ruim 28 miljoen euro. Tegelijk incasseerde het bedrijf zo’n 100 miljoen aan overheidssteun. Pas na hevig protest in de media keerde het op zijn schreden terug voor wat de overheidssteun betreft, die het terugbetaalde.

Werknemersrechten ondermijnen

Andere sponsoren die opvallen op de website zijn PostNL, Uber en Amazon. Bedrijven die actief werknemersrechten ondermijnen en afbreken. In België wordt de top van PostNL verdacht van het runnen van een criminele organisatie en mensenhandel; in Nederland kan er niet tegen schijnzelfstandigheid van de bij de postbezorger werkende zzp’ers worden opgetreden vanwege ontbreken van effectieve wetshandhaving. Deze situatie speelt ook rondom Uber. In de VS werkt Amazon met alle mogelijke middelen vakbondsvorming tegen. Amazon komt geregeld in het nieuws vanwege bar slechte arbeidsomstandigheden, ondanks de megawinsten. Sowieso is Amazon de grootste vijand van lokale boekwinkels, ook die in Amsterdam. Roze boekhandel Vrolijk sloot in 2017 de deuren van zijn fysieke winkel, omdat het de concurrentie met het internet niet meer aankon.

Ten slotte vallen ook de namen op van Deloitte en PWC, namen die we kennen van de wereld van de Zuidas en die gewone mensen associëren met het creatief faciliteren van belastingontwijking. Geheel legaal natuurlijk, maar opnieuw speelt de vraag of het ook ethisch in orde is. Immers, draagt belastingontwijking niet bij aan de ondermijning van onze democratische samenleving en het samenstel van publieke en juridische instellingen zoals wij dat in Nederland koesteren, het cruciale sociaal-politieke arrangement waarbinnen gelijke rechten voor iedereen op een duurzame manier vorm krijgen en gegarandeerd worden?

Pinkwashing

De onvermijdelijke vraag doemt op: Wil je als queer community hier mee geassocieerd worden? Is het OK om als Pride-organisatie op de schoot van dit soort bedrijven te zitten, waarvan de top aan zelfverrijking doet ten koste van het eigen personeel, en ten koste van een breed gedragen democratisch samenlevingsideaal? Is dit niet precies het punt waar de boodschap van gelijke rechten en emancipatie overgaat in pure ‘pinkwashing’? Mooie sier maken met ondersteunen van LGBTIQ+-communities, maar ondertussen een ongenadig hard businessmodel voeren enkel voor het eigen gewin? Is de Pride er soms alleen voor winnaars en mensen met geld? De oude Pride-voorzitter Frits Huffnagel belichaamde deze hypocriete situatie als geen ander, en is na zijn schandalige uitspraken over vluchtelingen terecht afgetreden in 2020, samen met het gehele bestuur.

Maar waar staat het huidige vernieuwde bestuur? Vinden zij het OK als de schijn wordt gewekt dat het vieren van LGBTIQ+-rechten ten koste mag gaan van bijvoorbeeld werknemersrechten? Hoe is het grote sponsorgeld te rijmen met de waarden van de Pride, met solidariteit en emancipatie? De huidige commotie vormt een goed moment voor het vinden van een nieuwe balans.

Dirk van den Heuvel is docent op de TU Delft en onderzoeker en curator op Het Nieuwe Instituut in Rotterdam, programmaleider van het NWO project The Critical Visitor dat de toegankelijkheid, diversiteit en inclusiviteit van erfgoedinstellingen onderzoekt.   Beeld
Dirk van den Heuvel is docent op de TU Delft en onderzoeker en curator op Het Nieuwe Instituut in Rotterdam, programmaleider van het NWO project The Critical Visitor dat de toegankelijkheid, diversiteit en inclusiviteit van erfgoedinstellingen onderzoekt.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden