Opinie

Opinie: ‘Een vleestaks maakt duidelijk dat het menens is met de aanpak van klimaatverandering’

Een decennium Rutte heeft gezorgd voor weinig bereidheid tot verandering en een gebrek aan draagvlak voor verregaande verduurzamingsmaatregelen. Het gevolg was een halfslachtig stikstofbeleid. We moeten nu doorpakken met de vleestaks voor het te laat is, stelt Cappi Wefers Bettink.

Cappi Wefers Bettink
Extreme droogte in de Hoorn van Afrika, mede het gevolg van klimaatverandering, heeft al aan anderhalf miljoen stuks vee het leven gekost. Beeld Getty Images/iStockphoto
Extreme droogte in de Hoorn van Afrika, mede het gevolg van klimaatverandering, heeft al aan anderhalf miljoen stuks vee het leven gekost.Beeld Getty Images/iStockphoto

Dinsdag 29 maart werd bekend dat minister Staghouwer van landbouw onderzoek laat doen naar de invoering van een vleestaks in Nederland. Deze vleestaks dient twee doelen. Enerzijds de gezondheid van ons volk. In het preventieakkoord staat opgenomen dat de vleesconsumptie moet verminderen over de jaren. Anderzijds de gezondheid van onze planeet. Milieu Centraal becijferde dat ongeveer 40 procent van de aan voedsel geassocieerde broeikasgassen in Nederland gerelateerd zijn aan de consumptie van vlees.

De reacties op de aankondiging van het onderzoek waren in bepaalde hoeken niet mals. JA21- kamerlid Eppink noemde het met gevoel voor overdrijving een culinaire dictatuur. Maar ook coalitiepartijen CDA en VVD zagen het niet helemaal zitten en legden de nadruk op andere oplossingen. Andere oplossingen om te verduurzamen welteverstaan. De negatieve reacties maken duidelijk dat politiek Nederland zich vooral zorgen maakt dat de ‘normale’ Nederlander dit niet zal pikken op het gebied van verduurzaming. Daarmee houdt Den Haag zich in een zelfgecreëerde houdgreep.

Tuurlijk, volgens Mark Rutte moeten we nu ‘olympisch kampioen klimaataanpak’ worden. Maar het narratief dat Rutte predikte het afgelopen decennium was gericht op een ‘betaalbaar en realistisch’ klimaatbeleid. Dit is ook het gevoel dat is gaan leven onder het grootste deel van de Nederlandse bevolking. Een enquête, gehouden in tien verschillende westerse landen door onderzoeksbureau Kantar, liet zien dat de overgrote meerderheid van Nederlanders het gevaar van klimaatverandering inziet. Maar dezelfde enquête liet ook zien dat van deze landen Nederlanders ook het minst bereid zijn om het eigen gedrag aan te passen. Slechts een op de drie ondervraagden gaf aan bereid te zijn om gedrag echt te veranderen, met als meest genoemde reden dat men al tevreden is met hetgeen ze doen.

Draagvlak

Met andere woorden, de vleestaks heeft een gebrek aan draagvlak in Den Haag, omdat het nooit is gecreëerd. Terwijl de droogte en hongersnood in de Hoorn van Afrika laten zien hoe hoog de nood is voor verandering, wordt in Nederland een probleem gemaakt over een karbonaadje meer of minder.

Daarom is het essentieel om het een keer anders doen. Als je echt olympisch kampioen wil worden is het ook essentieel om een grote stap te durven zetten. Het wrange is dat dit soort verregaande maatregelen op het gebied van natuur en klimaat in een later stadium vaak alsnog nodig zijn. Het voorstel van D66-Kamerlid Tjeerd de Groot om de veestapel te halveren, is hiervan een goed voorbeeld. Ondanks dat dit voorstel zich veel meer richtte op een sector in plaats van het gehele volk, dient hiervan geleerd te worden. Ruim tweeënhalf jaar later is inkrimping een punt van aandacht en geeft zelfs landbouwpartij CDA aan dat die onvermijdelijk is. Daarmee is er dus flink wat tijd verloren, terwijl destijds ook al duidelijk was dat er absoluut stappen moesten worden gezet binnen het stikstofbeleid. Hetzelfde geldt nu voor het klimaatbeleid.

Geen tijd te verliezen

Hopelijk verliest Den Haag deze keer geen cruciale tijd met dit voorstel. Een decennium Rutte heeft gezorgd voor weinig bereidheid tot verandering en een gebrek aan draagvlak voor verregaande verduurzamingsmaatregelen. De realiteit is dat de komende jaren nog veel meer van dit soort maatregelen zullen worden opgebracht. Wat zullen de reacties zijn op een (proportionele) vliegtaks? Of het weren van benzine- en dieselauto’s in steden? De vleestaks biedt de ultieme kans om het narratief een keer te veranderen; dat het menens is met klimaatverandering en dat we met zijn allen aan de slag moeten om het tij te keren. Bovendien kunnen we leren van het veestapeldossier. Vroeg of laat zullen verregaande maatregelen nodig zijn. Laten we er dan samen de schouders onder zetten.

Cappi Wefers Bettink is werkzaam bij start-up Johnny Cashew, waar hij verantwoordelijk is voor de duurzaamheidsagenda en de sourcing van de cashewnoten Beeld
Cappi Wefers Bettink is werkzaam bij start-up Johnny Cashew, waar hij verantwoordelijk is voor de duurzaamheidsagenda en de sourcing van de cashewnoten

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden