Opinie

Opinie: Een middag gezond genieten in het park

Carlos García Durazo was met zijn dochter een middagje in het park. Daar viel hem in alle drukte één bezoeker op.

In het park waren overal groepjes aan het gymmen. Beeld Getty Images
In het park waren overal groepjes aan het gymmen.Beeld Getty Images

Mijn dochter en ik gingen een potje frisbeeën in het park. De dag was mooi, zonnig en blauw. Verspreid op de groene grasmat waren verschillende groepjes te vinden die druk aan het gymmen waren.

Ja, ‘keeping fit!’ Allemaal onder begeleiding van een personal trainer, coach of leider, allemaal jonge mensen tussen de twintig en vijfendertig. Allemaal gezonde Nederlanders, allemaal wit, strak in een merksporttenue en idem sportschoenen. Allemaal stralend met enthousiasme, en allemaal ijverig de eindeloze commando’s van hun personal trainer aan het uitvoeren.

Links van ons, in een grote kring, waren de meest fanatieke en toegewijde deelnemers, en rechts van ons was een grote groep verdeeld in tweeën, bijna identiek aan de andere groep, met als enige uitzondering dat er een paar dames in verwachting waren. Alom, op het groen en om ons heen, liepen voorbijgangers, hondjes raasden achter balletjes aan, en fietsers kwamen langs, zorgeloos genietend van een zonovergoten en warme dag. Genieten op zijn best.

Mijn dochter en ik stonden te frisbeeën, midden op het veld tussen alle deze gymmende, vrolijke mensen; mensen met een toekomst, mensen met een comfortabel verleden, een mooie baan, jonge mensen met een leuke auto en idem (of niet) partner die zichzelf bij wijze van uitzondering dit jaar geen vliegvakantie konden permitteren vanwege de pandemie. Mensen die aandacht hadden voor zichzelf, voor hun fysieke en mentale gezondheid, mens sana in corpore sano.

De meesten van hen droegen zwart, bijna zonder uitzondering, maar links van mij, tussen het meest fanatiek groepje en mij, lag een bloedrode vlek op het knalgroene gras. Een zwarte vrouw, gekleed in een karmijnrood joggingpak, zo rood als de mantel van een kardinaal, lag languit in het gras. Het haar had ze geblondeerd, maar het werd oranje. Ze lag half achterover, leunend op een arm en met de linkerhand hield ze een sigaretje vast. Af en toe nam ze een slokje van een grote fles drank.

Het contrast had niet groter gekund.

Carlos García Durazo, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden