Brieven

Opinie: ‘De wereld staat in brand, maar rust heerst op het Binnenhof’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images/EyeEm
Beeld Getty Images/EyeEm

‘De wereld brandt, maar rust heerst op het Binnenhof’

Vijf maanden geleden waren er verkiezingen. Een kabinet is nog niet in zicht. Lang ging het over het liegen van Rutte, de heersende bestuurscultuur en over macht en tegenmacht, een soort groepstherapie zonder helder doel en inmiddels vervaagd tijdens een lang reces.

Maandag kwamen Rutte en Kaag met een paar A4’tjes bij Mariëtte Hamer op de koffie. Deze houtskoolschetsen van een nieuw kabinet zullen opnieuw helder maken dat er weinig gemeenschappelijk draagvlak bestaat, en dat in een tijd waarin wordt geschreeuwd om optreden in plaats van aftreden.

De wereld staat in brand, maar de vierkante kilometer Binnenhof is in verbouwing en in diepe rust met zichzelf bezig, loerend, wie-met-wie, en wachtend op een kans om mee te regeren, want dat lijkt het hogere doel. Sommigen mogen het geruststellend vinden dat er blijkbaar niet acuut een missionair kabinet nodig is, anderen vinden het verontrustend dat het niemand deert dat er geen kabinet is met drive en ambitie om de grote problemen die iedereen raken het hoofd te bieden.

Maar ja, wat wil je met een premier die vindt dat we niet moeten doorslaan met het klimaat, want ‘we moeten lekker kunnen blijven barbecueën’. Hoe durf je. Zo veel leeghoofdig onbenul, zo veel achterbannetje bedienen, wat een kleingeestigheid en wat een vreselijke gedachte dat dit denken opnieuw leidend wordt in een nieuw kabinet. Mocht dat er ergens in de komende maanden toch nog een keertje komen.
Kasper van Noppen, Amsterdam

‘Schiet maar op met die haast’

In Het Parool las ik dat de formateurs ‘goede energie’ hebben ‘om er snel uit te komen’. Ondertussen is Kabul gevallen, is er een aardbeving in Haïti geweest en teisteren klimaatrampen de wereld. Bovendien hebben we in Nederland te maken met een pandemie, een woningmarktcrisis, een democratie die niet functioneert, worden misdaadverslaggevers op straat doodgeschoten en er was ook nog iets met stikstof, de Toeslagenaffaire en aardbevingen in Groningen.

Ik las dat Mark Rutte en Sigrid Kaag ‘haast hebben’ met de formatie. Het zal eens tijd worden.
Eric Aangeenbrug, Amsterdam

‘Sluit geen partijen uit, maar denk juist aan insluiting’

Dat Sigrid Kaag niet van zins is opnieuw met de ChristenUnie in zee te gaan, verwondert mij niet. Wat mij wel verwondert, is dat zij daarmee aangeeft niet in de gaten te hebben dat ons tijdperk van globalisering niet vraagt om uitsluiting van een bepaalde partij, maar om insluiting van alle partijen.

Insluiting met als doel de verstrekkende en zeer ingrijpende mondiale problemen die iedereen raken (klimaatverandering, geweld, tweedeling op meerdere vlakken, energie, onrecht en ga zo maar door) gezamenlijk het hoofd te bieden, in het belang van het algemeen.

Het hardmaken van dat universele belang is gelukkig geen ‘wishful thinking’, maar alleszins haalbaar. En wel dankzij het gestaag groeiende besef dat de problemen van onze tijd het partijpolitieke verre overstijgen en daarmee een radicaal andere of overstijgende aanpak behoeven.

Maar zolang politici van het kaliber Kaag het politieke debat en daarmee de (uitsluitings)koers bepalen, zal een wenkend perspectief niet uit de verf komen. Desondanks blijf ik optimistisch gestemd, omdat gedachten van partijpolitici nu eenmaal niet het eeuwige leven hebben, zoals de geschiedenis zo langzamerhand zonneklaar heeft bewezen.
Wouter ter Heide, Zwolle

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden