Lezersbrief

Opinie: ‘De stichting wil het Vliegenbos weer zo groen en bosachtig mogelijk maken’

Het bestuur van de stichting Vliegenbos wil uiteraard niet terug naar de situatie van vlak na de aanplant, net zo min als dat zij verlangt naar het Aardappeloproer of de revival van de hoepelrok, schrijft voorzitter Ronald Hooft.

Het Parool
Één van de rustige paadjes in het Vliegenbos. Beeld Maarten Steenvoort
Één van de rustige paadjes in het Vliegenbos.Beeld Maarten Steenvoort

In een reactie op de door de stichting Vliegenbos gemaakte plannen voor een zo groen mogelijk bos waarin de buitengrenzen zoveel mogelijk liggen op de bij de aanleg bedoelde contouren, trekt een brievenschrijver de conclusie dat dan ook de begroeiing dan terug zou moeten naar het niveau van 1917 en dat er dan dus juist bomen gekapt zouden moeten worden. Ook wordt retorisch betwijfeld of de stichting wel opereert in lijn met het gedachtegoed van de initiatiefnemer van het bos, het sociaal-democratische gemeenteraadslid Willem Vliegen.

Uiteraard wil het bestuur van de stichting niet terug naar de situatie van vlak na de aanplant, net zo min als dat het verlangt naar het Aardappeloproer of de revival van de hoepelrok. Doelstelling is wel het bos voor te bereiden op 2057, wanneer er in het stadsdeel Amsterdam-Noord ruim 160.000 mensen wonen, grofweg evenveel als in steden als Amersfoort of Apeldoorn. Dat zien wij niet als een bedreiging, maar als een realistisch en kansrijk perspectief.

Vancouver, Kopenhagen en Zürich

Openbaar groen wordt overal op de wereld gezien als een enorme meerwaarde in een bebouwde stedelijke omgeving, hetgeen de populariteit van steden als Vancouver, Kopenhagen en Zürich verklaard. Mede hierom vindt de stichting het een slechte zaak dat van de oorspronkelijke 32 hectare bos er nog maar 20 over zijn. Nochtans begrijpen wij dat het Vliegenbos niet in Oost-Polen ligt, maar midden in een bruisend en voortvarend groeiend stadsdeel.

Het streven is dan ook het bos binnen de bestaande grenzen weer zo groen en bosachtig mogelijk te maken. Met zoveel mogelijk bomen en struiken, zo min mogelijk lichtvervuiling en een minimum aan autoverkeer. Met geoptimaliseerde en veilige fietsroutes die om de kwetsbare bosvakken heen leiden in plaats van er dwars doorheen. Met wellicht een tennisclub voor buurtbewoners, bij voorkeur zonder stenige parkeerplaats en waarbij de banen worden schoongeveegd met duurzame, geluidsarme bladblazers en de baanverlichting natuurvriendelijk is en werkt op sensoren.

Status aparte

Daarin staat de stichting overigens niet alleen. Ook in de Hoofdgroenstructuur, omschreven in de Omgevingsvisie 2050 van de gemeente Amsterdam, heeft het Vliegenbos een status aparte, eentje die het onderscheidt van andere, ieder op zich unieke parken in de stad.

Het doel van de stichting Vliegenbos is een leefbaar, groen stadsdeel, waarin zowel huidige als toekomstige bewoners dicht bij huis kunnen genieten van hoogwaardige, echte natuur in een laagdrempelig bos. Niet alleen op zondag, maar zeven dagen per week toegankelijk voor een zo breed mogelijk publiek. Een bos voor jong en oud, voor zowel mensen met een beperking als voor zzp’ers zonder vast arbeidscontract, voor zowel politie- als verzekeringsagenten, voor zowel ondernemers als onderwijzers, en vanzelfsprekend ook voor arbeiders en alle andere burgers.

Ronald Hooft, voorzitter stichting Vliegenbos, Amsterdam

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden