Opinie

Opinie: ‘De stad verdient een rosse buurt om trots op te zijn, geen smoezelig bordeel’

Als er toch een erotisch centrum moet komen, dan graag een van hoge kwaliteit. Geen Las Vegas aan het IJ, maar een sexy en chique uitgaanszone, betogen Linda Duits en Jennifer Hopelezz.

In plaats van een Las Vegas aan het IJ zien Linda Duits en Jennifer Hopelezz  veel liever een soort Moulin Rouge verrijzen. Beeld AFP
In plaats van een Las Vegas aan het IJ zien Linda Duits en Jennifer Hopelezz veel liever een soort Moulin Rouge verrijzen.Beeld AFP

De gemeente wil sekswerkers wegmoffelen. De raamprostitutie op de Wallen is haar al jaren een doorn in het oog, de oude binnenstad zou door kwaliteitstoeristen bezocht moeten worden in plaats van door Britse lads die komen blowen en comazuipen.

Omdat prostitutie nu eenmaal bij het leven en dus ook bij onze stad hoort, wil burgemeester Halsema een erotisch centrum optuigen als alternatief voor de ramen. Voor advies daarover heeft ze vooralsnog alleen bij marktpartijen aangeklopt. Dat is jammer, want wat weten banken nou van seks?

Site, een bureau voor gebieds- en conceptontwikkeling, voerde deze marktverkenning uit. Zij spraken met ambtelijk vertegenwoordigers, beleggers en vastgoedadviseurs. Naast twee exploitanten en een vertegenwoordiger van sekswerkers waren er geen mensen betrokken die daadwerkelijk verstand hebben van seks.

Het resultaat stemt somber. Uit het rapport spreekt een grote afkeer van prostitutie. De betrokken partijen zijn huiverig geld te steken in een sector die ze als crimineel en verwerpelijk beschouwen. Beter praat de gemeente met exploitanten van stripclubs en gokhallen, luidt daarom een van de adviezen.

Verstopt op een industrieterrein

Wat je dan krijgt is verdoezeld gebied voor een bezoedeld beroep, ergens verstopt op een industrieterrein. Het roept de vraag op wat de gemeente nu eigenlijk wil. Draait het alleen om het apart zetten van ongewenste sujetten (de klant en de verkoper) in navolging van andere prostitutiezones in steden als Hamburg? Waarom niet daadwerkelijk vernieuwen en een gebied ontwikkelen dat de wereld eraan herinnert dat Amsterdam voorloper is op het gebied van seksuele vrijheid en emancipatie?

De Wallen waren ooit een seksuele vrijplaats. Niet alleen voor sekswerkers, maar ook voor mensen die vanwege hun geaardheid werden gemarginaliseerd. Zo startte de openlijk lesbische Bet van Beeren in 1927 het nog steeds bestaande Café ’t Mandje op de Zeedijk, een van de eerste plekken waar lhbtq’s hun identiteit niet hoefden te verbergen. De stad koestert dit symbool van vrijheid zo zeer dat in het Amsterdam Museum een replica staat.

Vroeger was de Warmoesstraat het kloppend hart van de leerscene, een gay subcultuur die in de jaren vijftig ontstond. Je vond er leatherbars zoals Argos, geopend in 1965 en gesloten in 2015, en fetisjwinkels zoals Mr. B. Van die cultuur is nauwelijks meer iets terug te zien in de straat: gesneuveld door heteroseksueel massatoerisme. Mr. B verhuisde in 2019 naar de Prinsengracht, onder andere omdat de klanten last hadden van de starende en spottende toeristen.

Wij zien een erotisch centrum voor ons dat recht doet aan de geschiedenis van het gebied waarvoor ze een alternatief moeten zijn. Geen Las Vegas aan het IJ maar de Moulin Rouge uit de gelijknamige film. Een plek waar kunstenaars, artiesten en courtisanes elkaar ontmoeten, een plek waar seksualiteit op een positieve manier beleefd wordt.

Inspelen op de populariteit van drag

De huidige plannen zijn hoofdzakelijk gericht op betaalde seksuele dienstverlening en lijken uit te gaan van een exclusief hetero publiek. Daardoor wordt de sekslifestyle gemist, evenals de lhbtq-gemeenschap. Speel in op de populariteit van drag, die dankzij het realityprogramma RuPaul’s Drag Race ver voorbij de gayscene strekt, en ga in gesprek met bars zoals de Lellebel. Creëer een muziektheater met burlesque- én boylesqueshows en sexy feesten door samen te werken met partners als Milkshake Festival en Spielraum.

Stimuleer de lesbo- en homohoreca, nodig Saarein en Prik uit om zien wat hun ideeën en wensen zijn. Kijk verder dan werkplekken voor sekswerkers en denk aan cruise-faciliteiten als darkrooms, sauna’s en parenclubs.

Ook die hebben een smoezelig imago, maar een evenement als Wasteland laat zien dat cruisen ook stijlvol kan. Maak plaats voor kunstenaars die bezig zijn met seksualiteit, zoals Hilde Atalanta die portretten van vulva’s schildert en illustraties maakt waarin diversiteit en inclusiviteit een centrale rol spelen.

In zo’n erotisch centrum vindt de bezoeker hoogwaardige en internationaal gerenommeerde retail als Mail & Female, een winkel die niet alleen seksspeeltjes en lingerie verkoopt maar ook workshops aanbiedt om vrouwen te helpen volop van hun lichaam te genieten. Het zou ruimte kunnen verhuren aan creatieve initiatieven zoals HERR, een merk dat onder andere rubber op maat maakt. En uiteraard zit er een dependance van de Condomerie, de winkel die in 1987 mondiaal nieuws was als ‘s werelds eerste condoomspeciaalzaak.

Seks en seksualiteit zijn onderdeel van cultuur. Een sekshistorisch museum mag daarom niet ontbreken, graag naar voorbeeld van het Weense Museum für Verhütung und Schwangerschaftsabbruch dat de geschiedenis van anticonceptie en abortus documenteert, of het Londense Vagina Museum dat wetenschappelijk kennis van anatomie bevordert.

Destigmatiseren

Werk samen met de Universiteit van Amsterdam waar vakken en zomerscholen over seksualiteit hoge studentenaantallen trekken. Het erotisch centrum kan dan een plek zijn waar onderzoek plaatsvindt en wordt uitgelegd.

Seks is niets om je voor te schamen, het erotisch centrum zoals de gemeente het nu voorstelt is dat wel. Het huidige plan gaat uit van sekswerk als noodzakelijk kwaad en doet niets om de sector te destigmatiseren. Maar Amsterdam verdient een rosse buurt waar we trots op zijn, geen afwerkplek die we liever niet zien.

De stad heeft de kennis en kunde in huis om een erotisch centrum te bedenken dat een sexy en chique uitgaanszone is, waar seks niet plat is maar een bron van inspiratie en identiteit, van genot en geluk.

Waar niet alleen feesttoeristen komen, maar waar Amsterdammers naartoe gaan om zich te informeren en te amuseren. Voor een dergelijk concept met allure hoeft de gemeente ook niet moeizaam te zoeken naar quasi-louche partners maar staan investeerders te dringen. Zo’n plan vereist slechts een sekspositieve benadering en een frisse blik. We komen graag bij de burgemeester op de koffie.

Linda Duits is publicist gespecialiseerd in gender en seksualiteit.  Beeld
Linda Duits is publicist gespecialiseerd in gender en seksualiteit.
Jennifer Hopelezz is dragqueen, activist en mede-eigenaar van gay fetisjclub Church. Beeld Wessel de Groot
Jennifer Hopelezz is dragqueen, activist en mede-eigenaar van gay fetisjclub Church.Beeld Wessel de Groot
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden