Opinie

Opinie: ‘De Progress Pridevlag is een symbool van voortschrijdend inzicht, durf dat te omarmen’

Veel activisten van het eerste uur zijn gehecht aan de regenboogvlag als symbool voor diversiteit, maar laten we met de Progress Pridevlag álle lhbtq+’s omarmen, betoogt hoofdredacteur Rick van der Made van de Gaykrant.

Het Parool
Tijdens de Pride Walk op 30 juli wapperde zowel de regenboogvlag als de Progress Pridevlag in Amsterdam. Beeld AP
Tijdens de Pride Walk op 30 juli wapperde zowel de regenboogvlag als de Progress Pridevlag in Amsterdam.Beeld AP

Vandaag is het de vijfentwintigste Canal Parade van de zesentwintigste editie van Pride. Afgelopen 30 juli hebben we als één grote lhbti+-gemeenschap de gelederen gesloten en de Pride Walk gelopen en hopelijk zullen we vandaag gezamenlijk van de Canal Parade genieten.

De discussies rondom alles wat met Pride te maken heeft zullen misschien even verstommen opdat we het grotere doel van Pride – onze (wereldwijde) emancipatie en zichtbaarheid – nooit zullen vergeten.

Zoals inmiddels vrijwel elk jaar heeft er over alles wat met Pride te maken heeft wel ergens een discussie gewoed, of het nu over een nieuwe invulling van het programma, over het thema (‘My Gender, My Pride’) of over het gebruik van de Progress Pridevlag gaat.

Volwassenwording

Discussie is goed. Zij is wat mij betreft een teken van volwassenwording van onze gemeenschap, maar we moeten ons er ook niet al te zeer door uit elkaar laten drijven.

Vandaag publiceert Gaykrant het verhaal van onze jonge trans columnist Nick, die door zijn moeder verstoten werd nadat hij besloot in transitie te gaan. Zijn verhaal maakt duidelijk hoezeer ‘gender’ ook in deze tijd en ook in onze gemeenschap onze aandacht verdient, op alle mogelijke manieren. En dit geldt voor alle minderheden die zich bij onze gemeenschap aan willen sluiten en die hun zichtbaarheid willen tonen.

Voor velen belichaamt de regenboogvlag zoals deze was voldoende diversiteit. En dat mag. Het is niet voor niets jarenlang het symbool geweest van onze gemeenschap en het is niet meer dan begrijpelijk dat velen, met name de strijders van het eerste uur, het idee hebben afscheid te moeten nemen van deze vlag en dat zij daar moeite mee hebben.

Aan de ene kant zou ik willen zeggen: laat niemand anders jouw eigen symbool bepalen.

Aan de andere kant: wie ben ik om te bepalen dat één bepaalde vlag of één bepaald symbool voldoende moet zijn voor iedereen?

Ik heb als Nederlandse, witte, homoseksuele cis-man mijn plekje onder de zon in dit land inmiddels wel zo’n beetje bevochten. Maar dat geldt niet voor iedereen, en dus niet voor iedere letter van onze kleurrijke gemeenschap. Onze twintigjarige Nick is daar het levende bewijs van. En van alle groeperingen in Nederland blijken biseksuele vrouwen het meeste te lijden te hebben van fysiek seksueel geweld.

Als we als gemeenschap voor deze problemen onze ogen sluiten, zijn we mijns inziens geen knip voor de neus waard. De Progress Pride Flag is voor mij een symbool van voortschrijdend inzicht, dynamiek en dus van vooruitgang geworden. Dat wil ik graag uitdragen.

Het hele alfabet

Zoals ik ooit in een interview zei: als ik als hoofdredacteur van het grootste lhbtq+-platform van Nederland en Vlaanderen het hele alfabet twee keer op en neer moet om elke letter van onze gemeenschap te herbergen, als ik elke kleur en elk symbool van elke letter die zich bij onze gemeenschap aan wil sluiten moet gebruiken om deze letter een plek te gunnen, dan zal ik dat doen.

Elke letter, ieder persoon, elke groep mag, kan en moet misschien wel een eigen symbool uitdragen. Een eigen vlag. Een eigen kleur. Een eigen teken. Zo wissel ik het speldje van de regenboogvlag op mijn revers regelmatig af met het speldje van de roze driehoek. Eenieder moet het recht hebben en krijgen zich te uiten zoals zij/hij/hen wil.

Het omarmen van deze maatschappelijke dynamiek, het bijeenbrengen van al die verschillen, de erkenning van een steeds veranderende wereld en dus van een steeds veranderende lhbtq+-gemeenschap is niet iets waar we ons tegen moeten afzetten, dat verkeerd is, of waar we bang voor moeten zijn. Het is de enige manier om zowel onze problemen, onze emancipatie, onze strijd en onze zoektocht naar een plek onder de zon als eventuele oplossingen daarvoor bespreekbaar te maken. En al die symbolen, kleuren en vlaggen kunnen we heel goed in een steeds veranderende vlag integreren.

Die dynamiek is juist de wezenlijke drijfveer van onze gemeenschap. Laten we die vooral omarmen.

Rick van der Made is hoofdredacteur van de Gaykrant.

Luister onze podcast Amsterdam wereldstad:

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden