Opinie

Opinie: ‘Code Zwart, laat de net herstellende verpleeghuizen met rust’

Het initiatief Code Zwart voorziet dat ook verpleeghuizen een bijdrage moeten leveren aan noodscenario’s wanneer de ziekenhuizen dreigen te bezwijken onder een toevloed covidpatiënten. Verpleeghuismedewerker Job van Amerongen vindt dat te veel gevraagd.

null Beeld ANP
Beeld ANP

Het kan u onmogelijk ontgaan zijn: de besmettingscijfers lopen gevaarlijk snel op. In verhouding iets minder snel – maar wel gestaag – groeien de ziekenhuisopnames en de opnames op intensive care.

Pijnlijk duidelijk worden we opnieuw geconfronteerd met verkeerde beleidskeuzes uit het verleden: onze capaciteit aan bedden op intensive care is te beperkt. Om nog maar niet te spreken van het aantal zorgverleners dat die bedden kan bemensen.

De dreigende signalen hebben geleid tot het landelijke initiatief Code Zwart. Een noodscenario waarbij gekeken wordt wat te doen wanneer de coronagezondheidsvraag het aanbod van de ziekenhuizen overstijgt. Eenieder zal beamen dat crisis noopt tot samenwerking en nadenken over onorthodoxe maatregelen. Dat kan op verschillende manieren.

De inzet van defensiepersoneel op niet-ziekenhuislocaties wordt bijvoorbeeld genoemd bij het plan Code Zwart. Ik las ook in een memo, die ik onlangs onder ogen kreeg, dat van verpleeghuizen een bijdrage aan noodopvang wordt gevraagd. En dat er voor de verpleeghuizen geen sprake is van enige keuzevrijheid om wel of niet mee te doen.

Jawel, de verpleeghuizen. Waar bewoners en personeel al boven­matig zwaar zijn getroffen door de eerste en tweede coronagolf. Waar bewoners met dementie opgehokt in hun kamer hebben moeten verblijven. Waar grote bezoekbeperkingen voor de naasten golden en gelden. De plek waar roostermakers zich een ongeluk peinzen over hoe de dienstlijst nu weer rond te krijgen.

Er moet volgens Code Zwart rekening worden gehouden met afschaling van de zorg binnen de verpleeg­huizen. Dit lijkt te impliceren dat van het schrale zorgaanbod van het verpleeghuis nog wat af moet. In de praktijk betekent dat van minimaal naar nog minimaler. En door de ondergrens van beschaving heen.

In je creativiteit kun je ook overdrijven en overvragen. Het verpleeghuis is een herstellende patiënt, die dankzij vaccinaties voorzichtig opkrabbelt. De nood kan niet zo hoog zijn dat voorzichtig herstel van de zwaar getroffen sector in de waagschaal wordt gesteld.

Job van Amerongen (verpleegkundige voor Brentano in Amstelveen), Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden