Opinie

Opinie: ‘Bedankt Jacinda Ardern, dat je durft te stoppen als premier’

Toen de premier van Nieuw-Zeeland aankondigde haar taken neer te leggen, raakte dat Alina Danii Bijl diep. Het is tijd voor een nieuwe balans tussen werk en gezondheid, stelt zij.

Alina Danii Bijl
De vertrekkende Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern (links) afgelopen zondag op de bijeenkomst waar haar partij Labour Chris Hipkins (rechts) tot haar opvolger benoemt. Beeld AFP
De vertrekkende Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern (links) afgelopen zondag op de bijeenkomst waar haar partij Labour Chris Hipkins (rechts) tot haar opvolger benoemt.Beeld AFP

Binnenkort legt de premier van Nieuw-Zeeland haar taken neer. Wat Jacinda Ardern doet is een nieuw normaal introduceren: ze stelt grenzen aan hoeveel een mens kan inleveren voor een baan, laat staan het premierschap.

Ik ben nooit de premier van een land geweest, maar desondanks raakt haar keuze mij diep. Ik was voorzitter van FNV Young & United, maar opeens werd ik elke maand ziek en na een halfjaar doorbuffelen moest de rem erop. Achteraf besefte ik dat vaak ziek zijn, niet tot rust kunnen komen en een korter lontje hebben tekenen zijn van burn-out. Ik legde mijn taken neer en zei tegen mijn team dat ik op was.

Toen ik die keuze had gemaakt, waren er veel mensen die achteraf zeiden: ‘wat dapper’ of ‘knap dat je dat kan’. Het was natuurlijk goedbedoeld commentaar, maar ik snapte niet zo goed waarom de keuze om te stoppen zoveel moed vereiste. Ik was ziek en stopte omdat dit mijn vierde burn-out was. Sterker nog, ik baalde dat ik rust moest nemen omdat ik werk deed waar ik van hield.

Dus ik snap Jacinda Ardern wel. Ze noemde burn-out niet expliciet in haar speech, desondanks herkennen mensen over de hele wereld dat de taal die ze gebruikt sterk verbonden is met burn-outs. Zo zei ze: ‘de tank is leeg’, en wanneer ‘even snel opladen ook niet meer werkt is de enige gezonde optie zeggen: Ik heb mijn best gedaan, nu mag een ander het doen’.

Gedurfd

Waarom vinden we het zo gedurfd, knap of dapper als iemand aangeeft te kiezen voor een betere balans in het leven tussen werk en mentale gezondheid? Alles moet beter, sneller, meer en efficiënter. Intussen stijgt het aantal jonge werkenden en studenten met mentale gezondheidsklachten al jaren. Het CBS melde in 2020 dat bijna 1 op de 5 jongeren werkstress ervaart. Trimbos rapporteerde in 2019 dat bij ruim een derde van het verzuim werkstress de belangrijkste oorzaak was. Uitvallen door burn-out komt veel voor, maar tóch ervaren veel jonge mensen het als falen, omdat de druk om te presteren zo hoog ligt.

Als zoveel mensen door de gang van het leven onderuitgaan, moeten wij met z’n allen stilstaan bij de oorzaak. Want als het blad dood is, zijn de wortels ziek. Die ziekte is de constante druk om beter en meer te werken.

Wat is dan het medicijn om de wortels nieuw leven in te blazen? In Amerika kwam ‘quiet quitting’ op, oftewel, niet méér doen dan waarvoor je betaalt wordt. Maar dat is pas het topje van de ijsberg. Een duidelijk voorbeeld voor het disfunctioneren van de arbeidsmarkt is het moment dat Jacinda Ardern met haar pasgeboren kind op de vergadering van de Verenigde Naties aanwezig was. Waar velen haar prezen om het combineren van moederschap en werk, zag ik een vrouw die genoodzaakt was dubbel te werken omdat het haar niet mogelijk werd gemaakt om zich te focussen op één taak.

Alle ballen hooghouden

Wij hebben een arbeidsmarkt gecreëerd waarin het niet mogelijk is alle ballen hoog te houden en genoeg te verdienen om rond te komen. Want is het wel haalbaar om te werken en daarnaast nog te sporten, sociaal te zijn, hobby’s te hebben, zorgtaken uit te voeren en het huishouden te doen? En als die betaalde werkweek erop zit, zijn we dan ook écht vrij van werk? Of moeten we nog appjes lezen, mailtjes beantwoorden en borrels bijwonen? Stel, we kiezen wél om te werken voor geld en ambities, zijn er dan genoeg vangnetten om de andere ballen om te vangen?

Het is tijd voor een nieuwe balans, dus aan Jacinda Ardern en alle anderen die stopten voor hun gezondheid: bedankt voor het aangeven van gezonde grenzen, bedankt dat jullie laten zien dat werk niet het doel van het leven is.

Alina Danii Bijl (22) is freelancer, opiniemaker en oud-voorzitter FNV Young & United. Beeld
Alina Danii Bijl (22) is freelancer, opiniemaker en oud-voorzitter FNV Young & United.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden