Opinie

Opinie: ‘Als ‘de hogeren’ beslissen wat goed is voor ‘de laagjes’ gaat het mis’

Op scholen, in verpleeg- en verzorgingshuizen en in ggz-instellingen; nergens worden mensen actief betrokken bij het systeem waar ze zelf aan meedoen, stelt lezer Karen van Welsum.

Het Parool
Laat gedupeerden van de toeslagenaffaire hun ervaringen delen met ambtenaren, zodat die tot een nieuwe aanpak kunnen komen, stelt lezer Karen van Welsum voor. Beeld SEM VAN DER WAL/ANP
Laat gedupeerden van de toeslagenaffaire hun ervaringen delen met ambtenaren, zodat die tot een nieuwe aanpak kunnen komen, stelt lezer Karen van Welsum voor.Beeld SEM VAN DER WAL/ANP

Wat een fantastische brief van Demelza Janmaat (‘Waarom krijgen jongeren in praktijkonderwijs toch zoveel theorie voor hun kiezen?’) in Het Parool van 24 november! Na het lezen kon ik een spontane impuls om hard te applaudisseren ternauwernood onderdrukken (het was inmiddels 01.00 uur en mijn man sliep al).

Het is een boodschap uit mijn hart gegrepen. Het woestmakende gebrek aan logica (of is het ordinaire luiheid?), het niet-te-slopen paternalistische systeem waarbij ‘de hogeren’ beslissen wat goed is voor ‘de laagjes’, het maakt alleen maar heel veel stuk.

En wat is het doel hiervan? Waarom voor deze kinderen (of een andere groep mensen) uitmaken wat ze nodig hebben? En wat is hiervan het bewezen resultaat eigenlijk?

Het simpel stellen van een vraag, het actief betrekken van mensen die ergens aan meedoen; het gebeurt gewoon niet, nergens. Niet op scholen, niet in verpleeg- en verzorgingshuizen, niet in ggz-instellingen, om van de overheid nog maar te zwijgen. In bureaucratische systemen is niemand zelf verantwoordelijk, waardoor het systeem oppermachtig is.

Ervaringsdeskundigen

Ik kan er zo naar verlangen dat ik op een goeie dag de krant opensla en dan lees dat de Belastingdienst een goedbetaalde taskforce heeft aangesteld, bestaande uit een groep van gedupeerde ouders van de Toeslagenramp, en dat zij deze ouders vragen hun ervaringsdeskundigheid te delen met de ambtenaren, om zo te komen tot een nieuwe aanpak. Vanuit consensus.

Waarom? Omdat samen bedenken, samen beslissen en samen doen ervoor zorgt dat we ook samen verantwoordelijk zijn. Op die manier krijgen wij meer invloed op ons eigen leven en hoe wij dat het liefst willen inrichten én zijn wij ook allemaal aanspreekbaar als er iets misgaat. Ik geloof erin dat er dan minder wordt gemopperd. Ik geloof erin dat mensen zo in staat zijn te groeien en meer levensgeluk te voelen.

Maar goed, ik weet inmiddels heel goed dat macht en consensus niet lekker samengaan. Wat overblijft? Hopen op nog veel meer Demelza’s.

Karen van Welsum, Amsterdam

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden