Theodor HolmanBeeld Wolff

Opeens werd de ministerraad voorgezeten door een ezel

Column

Eerst kreeg de minister-president grote oren, maar uiteraard zweeg men daar beleefd over. Vervolgens gebeurde er iets vreemds met zijn gebit en mond, maar men bleef beleefd zwijgen, want beschaving is dat je elkaar ontziet - al werd er wel achter de hand over geroddeld.

En opeens werd de ministerraad voorgezeten door een ezel.

De ministers zeiden er niets over. Misschien was het wel de nieuwe mode. Wellicht was het een protest tegen het een of ander, of een test. Er werd over het uiterlijk van de minister-president ook niet meer geroddeld.

"Iaah," zei de minister-president.

Men meende dat hij het eerste punt op de agenda behandelde en knikte. De minister-president hamerde het punt af.

"Iaah!"

"Iaah," zeiden de ministers weer, want van het meeknikken hing je carrière af.

De minister-president zelf was verdiept in zijn papieren en keek daarom niet meteen op, maar toen hij dat wel deed, zag hij allemaal... ezels om zich heen.

"Ze nemen me in de maling," dacht hij, "ze doen dit om publiciteit te krijgen." De minister-president begreep hoe de media werkten. Hij besloot de ezels te negeren.

"Iaah," zei hij toen het volgende punt ter sprake kwam. Dat ging over het heffen van onrechtvaardige belastingen.

"Iaah!" zeiden alle ministers.

Met zijn hoef hamerde hij het punt af.

Er kwamen nog een paar voorstellen ter tafel.

Het ongewenst inbreken in huizen van burgers door de overheid. ("Iaah!")

Werd aangenomen.

Het onrechtmatig stelen van organen zonder dat daar toestemming voor was verleend. ("Iaah!")

Ook dat werd zonder slag of stoot aangenomen.

Onrechtvaardige belastingen schenken aan bedrijven die daarvoor in ruil geen belasting meer hoefden te betalen. ("Iaah!")

Weer was men eensgezind.

De minister-president was uitermate tevreden, al dacht hij wel voortdurend: wat een ezels. Maar hij zweeg.

Omdat er behoefte was aan hooi en appeltjes, werd de vergadering gesloten en de kudde zette zich in beweging naar buiten, waar de journalisten waren.

De parlementaire pers vond het niet eens vreemd dat er ezels uit de vergaderzaal liepen. Ze stelden hun vragen, en begrepen wel dat ze gebalk hoorden, maar vonden dat niet vreemder dan anders.

"Mijnheer de minister-president, zijn die onrechtvaardige belastingen niet erg onrechtvaardig?

"Iaah," zei de minister-president.

Moraal:
Voeren ezels het bewind
Geen mens die dat opvallend vindt.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden