Jessica KuitenbrouwerBeeld Artur Krynicki

Op vrijgezellenexpeditie langs uitgestorven terrassen

PlusJessica Kuitenbrouwer

Een robot, een cowboy, een varken, het monster van Frankenstein, een klompenboer en een gigantische baby klossen over straat. Wijdbeens en met zware pas marcheren ze richting de Wallen. Om de twintig meter roepen ze strijdkreten, die je normaal bij grote sporttoernooien hoort. Het varken en de gigantische baby drinken Red Bull, de rest blikjes Heineken.

Het heeft geregend en het harde, grijze licht van de vroege avond geeft de smalle straten een vreugdeloze aanblik. Er is bijna niemand op de been. Bij elk uitgestorven of gesloten terras kijkt het gezelschap sip om zich heen, maar toch stapt het met goede moed door.

Ze proberen het gebrek aan reuring goed te maken met veel onderling geklooi, maar tegen de tijd dat ze op de Nieuwmarkt aankomen, begint de klompenboer zich toch echt een beetje zorgen te maken. Zijn vrees voor het in het honderd lopen van dit uitje – waar duidelijk veel op geanticipeerd is – wordt aangemoedigd door de grote verbazing op de gezichten die het gezelschap tegemoet treedt wanneer ze verder de binnenstad in trekken.

Niemand had vanavond al een vrijgezellenexpeditie verwacht. Het is dinsdag en bovendien pas de laatste dag van juni. De sekswerkers die het gezelschap een bezoekje had willen brengen, of op zijn minst even had willen bewonderen onder het flikkerende rode neonlicht, mogen morgen pas weer aan de slag.

Twee voorbijgangers wisselen blikken uit, maar houden wijselijk hun mond. Een man die eruit ziet alsof hij ooit een kraker was, trekt cynisch zijn schouders op. ‘Zal ze leren, die domme partytoeristen,’ zie ik hem denken.

De klompenboer schiet de robot aan en samen buigen ze zich over een smartphone. Wanneer de gigantische baby zich ermee wil bemoeien wordt hij snel door de rest van de groep afgeleid, waaruit blijkt dat het de baby is die binnenkort het ja-woord zal geven. Ik probeer me zijn bruid voor te stellen, die waarschijnlijk op dit moment thuis een veel leuker feestje heeft met haar bruidsmeisjes of gewoon lekker op de bank zit met een gezichtsmasker op en een ruftende hond naast zich.

Het begint te miezeren. Het harde, grijze licht dimt en antracietgrijze wolken trekken samen boven ’t IJ en Centraal Station. Het monster van Frankenstein verontschuldigt zich bij de bruidegom en voegt zich bij het crisismanagementteam boven de smartphone, dat driftig op zoek is naar een vorm van overdekt entertainment.

Wanneer de wind opsteekt, besluit ik maar op huis aan te gaan. Achter me klinkt verontwaardigd gebrul als het gemiezer verandert in dikke druppels echte regen.

Jessica Kuitenbrouwer (1993) is schrijver, ­columnist en audioproducer. Ze schrijft deze zomer over haar leven in de binnenstad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden