Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Op ongedisciplineerd gedrag staat nauwelijks straf

PlusTheodor Holman

Dus opeens kreeg ik via de CoronaMelder te lezen dat ik meer dan een kwartier in de buurt was geweest van iemand die besmet was.

Hoe kon dat? Ik had me keurig aan de regels gehouden. Hele dagen was ik thuis gebleven. Er was een noodzakelijk bezoek geweest (keurig op afstand en met mondkapjes) waarna ik op de terugweg door het Vondelpark was gelopen en ik bij het Blauwe Theehuis koffie had besteld.

Die had ik op een muurtje daar opgedronken. Met niemand gesproken.

Ik begreep het niet.

Onmiddellijk liet ik me – het was nog niet gratis – voor 40 euro, sneltesten bij café Gruter. Twintig minuten later luidde het oordeel: negatief.

Mooi, maar dat zei niks. Ik moest toch in quarantaine. Keurig gedaan en gisteren mocht ik weer naar buiten.

Ik ging naar de plaats delict om te ­kijken hoe ik nou zo’n melding kon hebben gekregen. Ik zou weer een koffie bestellen. Wat deed ik twee weken geleden? En wat deed ik fout? Waar kon ik mijn coronamelding hebben opgelopen?

Ik stond zes mi­nuten in de rij om koffie te bestellen, want het was druk, en wachtte daarna even verderop zes, misschien zeven minuten tot ik de koffie kreeg. Daarna liep ik met mijn koffie naar een muurtje. Het kan niet anders of de besmette persoon moet al die tijd achter of voor me hebben gelopen en bij me in de buurt hebben gezeten. Dat kan ik me niet meer herinneren.

Toen ik naar huis liep, kwam ik in het park van die grote groene vuilcontainers tegen. Omdat ik een poepzakje moest weggooien, deed ik de container open en zag ik wat er in lag: tientallen, misschien wel veertig lege flessen wijn! En uiteraard veel, heel veel lege bierblikjes. De resten van een feest. Zou dat van een rusthuis zijn?

Thuisgekomen kreeg ik een bericht dat het aantal besmettingen weer was toegenomen.

Waarom verbaasde me dat niet?

Onze samenleving heeft discipline niet hoog in het vaandel staan. Ondanks het aantal besmettingen ontbreekt de noodzaak om je te gedragen. Men weet ook niet meer hoe dat moet.

Er zijn geen noodzakelijke rituelen meer waaraan we ons moeten houden. Op ongedisciplineerd gedrag staat nauwelijks straf. Men denkt dat beschaving hetzelfde is als ‘vrijwilligheid.’ We moeten dus vrijwillig afstand houden. Sancties staan niet meer in verhouding met de overtreding.

Zelfs gratis geld helpt niet meer. Men wil het genot van een ramp.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden