Plus Column

Op die leeftijd is het leven nu eenmaal vre-se-lijk

Yasmina Aboutaleb (29) rapporteert op dinsdag en donderdag vanuit de stad.

Beeld Agata Nowicka

Toen ik op een zonnige ochtend bij de centrale bibliotheek aankwam, zaten er op de betonnen trap voor de ingang niet de gebruikelijke duiven en beveiligers, maar diverse groepjes pubers.

Ze zagen er bleekjes uit, sommigen leken wel ziek. Daarbij droegen ze comfortabele joggingbroeken en namen gespannen trekjes van hun sigaret. Het deed me denken aan de mensen voor de ingang van het ziekenhuis - die staan er ook altijd zo bij.

Jongeren zien er vrij snel moe en getergd uit, en dat is volstrekt logisch want het leven op die leeftijd is nu eenmaal vre-se-lijk, maar hier was meer aan de hand. Op zoek naar hints, scande ik de omgeving. Blikjes energydrink, lege snoepwikkels. Het gebruikelijke pubervoer, niks bijzonders.

Maar toen flarden van een gesprek mijn kant op waaiden, begreep ik: examentijd. Twee meisjes probeerden de stress van zich af te praten:

"Ik moet nog zo veel doen," jammerde een meisje met roodgeverfde krullen tegen haar rokende vriendin. "Vandaag moet ik bio en Engels helemaal afronden, anders ben ik sowieso de lul. Ik wil gewoon echt slagen. Dat Roos me belt en zegt: 'Nikki, je bent geslaagd!' En niet: 'Sorry, je hebt het net niet gehaald.' Net niet, dat zou echt erg zijn."

"Ja, of dat je moet herren. Dan is iedereen al aan het losgaan op leuke examenfeestjes en dan zit jij te leren. Nadia had dat vorig jaar."

"Heel veel mensen hadden dat vorig jaar."

"En wij hebben dan ook nog de zwaarste profielen: Natuur & Techniek én Natuur & Gezondheid..."

"...en ook nog Eco erbij."

"Waarom hebben we in godsnaam zo'n moeilijk profiel genomen?"

"Anders had ik een extra taal moeten kiezen. Ik ben zó slecht in talen."

"Waarom is Engels trouwens zoveel? Tweeënhalf uur lang, 45 vragen. Dat is echt fokking veel."

"Ik heb Nederlands zo slecht gemaakt. Echt fokop."

"Dat is het enige ding waar ik me geen zorgen over maak."

"Ik ben blij dat ik nu daar boven zit, in dat studielokaal. Daar is het helemaal stil, dan werk je echt door."

"Hoe werkt dat dan? Er zit daar voorin in het leerhok een vrouw, en dan?"

"Nou, die zit daar dus gewoon en die houdt de tijd in de gaten. Je doet je eigen ding, iedereen werkt gewoon geconcentreerd. Na drie kwartier gaat de bel, dan krijg je een kwartier pauze en dan begin je weer."

"Ik heb Dio trouwens nog niet gezien. Waar is die gek?"

"Ik weet niet, maar Tim is er wel."

"Tim is echt een schatje. Ik hoop echt voor 'm dat ie hier wordt aangenomen. Het enige wat hij doet is zingen. Ik gun het hem zó."

Ze knikt in de richting van het grote glimmende gebouw naast de bibliotheek: het conservatorium.

yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden