Babs Gons. Beeld Artur Krynicki
Babs Gons.Beeld Artur Krynicki

Op deze vierkante meters blijf ik graag het hoofdpersonage

PlusBabs Gons

Babs Gons

Voor het eerst sinds tijden zit ik weer met een aardig gezelschap op gepaste afstand in een theater. Het is de Haagse Uitmarkt en na mijn optreden begint een talkshow met makers over de nieuwe shows voor het komend seizoen. Een choreograaf vertelt over een uitvoering van het Zwanenmeer waarin de bijrollen een hoofdrol zullen gaan vertolken.

Na het gesprek is het de beurt aan een harpiste. Zodra ze plaats heeft genomen achter de langwerpige klankkast en haar vingers op de snaren zet, danst een vlieg het licht in. Op de tonen van de muziek voert de vlieg een sierlijke choreografie uit boven het podium, soms verdwijnt hij of zij even uit het licht om een paar seconden later alweer de spotlight in te dartelen. Althans, zo zie ik het en ik weet zeker dat ik niet de enige ben die de dansende vlieg volgt en misschien wel vergeet naar de harpiste te kijken. De gevleugelde balletdanser heeft zichzelf de hoofdpersoon gemaakt, de harpiste naar de achtergrond verbannen, ze werd de muzikale begeleiding van het insect.

In een van mijn favoriete datingshows vertelt een twintiger met twinkelende ogen over zijn rol als een van de schapen in de kerstmusical, hij herinnert het zich als de dag van gisteren. Hij lijkt de jonge vrouw op wie hij indruk wil maken ervan te willen overtuigen dat het schaap dat jaar in de kerstmusical belangrijker was dan de Maria en de Jezus op het podium.

Ik vraag me wel vaker af wie nou de hoofdpersonen zijn. De mensen midden op het toneel, met de meeste tekst, of zij aan de zijkant of in de coulissen.

In het eerste hoofdstuk van een boek over het leven van mieren waar ik af en toe een paar pagina’s uit lees, wordt duidelijk gemaakt dat wij mensen echt een hele kleine bijrol spelen, vergeleken bij het geschatte aantal van tien biljard mieren. Mochten mieren verdwijnen dan zouden ecosystemen overal op aarde onstabiel worden. En als wij mensen zouden verdwijnen dan zou de natuur zich vooral herstellen. Maar wie lopen hier nou rond alsof ze de wereld beheersen? Wie zijn hier nou de echte hoofdpersonen?

Als ik na drie dagen Den Haag weer thuis op de bank aan het bijkomen ben, zie ik twee vliegen een rondedans door de kamer houden. Een ietwat slordige choreografie waarbij de ene vlieg vooral de andere lijkt na te zitten. Maar de magie van het theater ontbreekt, de felle lampen die de vleugels zo mooi doen oplichten maar vooral ook de betoverende klanken van de harp. Ik gooi het raam open om die irritante beestjes eruit te gooien, want hier op deze vierkante meters blijf ik toch wel graag het hoofdpersonage.

Spokenwordartiest, schrijver en ­docent Babs Gons maakt ons deelgenoot van haar belevenissen. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden