Dan Afrifa Beeld Artur Krynicki
Dan AfrifaBeeld Artur Krynicki

Op de fiets voelde ik me te Nederlands

PlusDan Afrifa

Onlangs liep ik door de Amsterdamse Poort en op het voetpad fietste een man. Hij zag niet dat er verderop een vijftal boa’s stond. Ik kon hem voor een bekeuring behoeden of de natuur haar gang laten gaan. Uiteindelijk zwaaide ik en wees ik naar de handhavers. Gauw stapte hij af en riep drie keer: “Thanks, broer!”

Zolang je op het fietspad blijft, blijft fietsen betaalbaar. Toch fiets ik niet, en in de tuin van mijn ouderlijk huis roest mijn laatste fiets weg. Ik kocht hem twee jaar geleden op het Waterlooplein, want mijn studenten-ov verliep. Die fiets droeg me van en naar mijn werk in Amsterdam-Oost, mijn schrijfcursus aan de Herengracht en mijn sportschool aan de Wibautstraat.

Na verloop van tijd liet ik mijn stalen ros staan. Op de fiets voelde ik me te Nederlands, te ingeburgerd. Alsof ik van fiets­vakanties op de Veluwe droomde, voor de lol naar wielrennen keek en alsof ik Daan in plaats van Dan heette. Liever ben ik te voet en waan ik me door en door Ghanees. Ghanees als mijn vader, die vroeger kilometers van en naar zijn school in het volgende dorp liep. Ghanees voel ik me wanneer de zon on-Nederlands schijnt, het zweet van mijn voorhoofd druipt en ik met mijn moeders boodschappenlijstje wandel naar een Afrikaanse supermarkt in Ganzenhoef of Kraaiennest.

Ik identificeer me ook meer als een jongen uit de Bijlmer dan als een Nederlander. Bijvoorbeeld als ik de metro wil pakken en vrolijk besef dat er in mijn Bijlmer meestal drie haltes binnen loopbereik zijn. Je zou bijna denken dat de buurten zoals Ganzenhoef en Kraaiennest vernoemd zijn naar hun metrohaltes en niet andersom. En lichaamsbeweging genoeg, want voor de metro moet je altijd hollen.

Maar laatst liep ik van de metrohalte Nieuwmarkt naar mijn nieuwe huis. Al die fietsen buiten de stallingen en de fietsers die toeristen uitfoeterden en de fietsers die door rood reden. Natuurlijk: fietsen is oer-Amsterdams. En als jongen geboren in West, getogen in Zuidoost en nu verhuisd naar de binnenstad, kan ik mezelf gerust een Amsterdammer noemen.

Daarom wandel ik binnenkort naar het Waterlooplein om een nieuwe tweedehands fiets te kopen. Daarna fiets ik huiswaarts met een omweg over de grachten. En als dat toch te Nederlands voelt, dan loop ik met de fiets aan de hand de metro in. Uiteraard buiten het spitsuur, anders krijg ik een bekeuring van de boa’s.

Van de Bijlmer naar de binnenstad

Schrijver Dan Afrifa (26) groeide op in Zuidoost en is onlangs verhuisd naar de binnenstad. Deze zomer schrijft hij hierover een column. Lees hier het interview met Afrifa: ‘Het is deels een ode aan de plek die ik al zo lang thuis noem.’

Reageren op deze column? Dat kan per mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden