Column Artikel RozeBeeld Artur Krynicki

Ook zonder Arie Boomsma ben ik tegen buitenzwemmen

Nico Dijkshoorn

Door deze krant werd enkele dagen geleden een lijst gepubliceerd met de fijnste zwemplekken in Amsterdam. Enkele zinnen uit het artikel: ‘Vanaf de kant spring je zo het IJ in voor verfrissing’ en ‘Zwemmen met uitzicht op olifanten en giraffen, en dat gewoon in Amsterdam’. Ik zou daar zelf deze zinnen aan willen toevoegen: ‘Doe het niet. Zwemmen in open water is tegennatuurlijk. Dep jezelf thuis met een spons.’

Zwemmen in water zonder een leuk betegelde bodem is de instap naar de harddrugs of iets anders vreselijks. Het brengt mensen op verkeerde ideeën. Het meest vreesaanjagende voorbeeld is zwemmer Maarten van der Weijden. Leg die in het water en hij begint vanzelf naar Den Helder te bewegen. Zwemmen tot je voeten er uitzien als een voorgerecht in een Roemeens restaurant kan nooit gezond zijn.

Het hele idee dat je het IJ in kunt springen en daarna besluit om gezellig wat door de stad te gaan zwemmen maakt mij bang. Dit hoeft alleen maar via via bij Arie Boomsma terecht te komen en die verzint er meteen een sportief verdienmodel omheen.

Je denkt dat je gewoon de Amstel in duikt maar bij Arie heet dat opeens Struggle Or Drown Splashdiving. Jij met een stuk scheepstouw om je voeten in het water en Boomsma schreeuwend langs de kant. ‘Bij Alkmaar linksaf en dan bij Bergen de zee in. Tot vanmiddag. Let op je persoonlijke goals!’

Ook zonder Boomsma ben ik nog steeds tegen. Ik vind de bodem zo vreselijk eng tijdens zwemmen in rivieren of grachten. Je weet nooit zeker wat je voelt. Je denkt dat je met je voet op een stuk keiharde rivierklei staat, maar het kan net zo goed het achterhoofd van een verdronken Italiaan zijn die het hele concept water niet begreep.

Waarom het is weet ik niet, maar in open water zwemmen schijnt alleen te kunnen als je er heel hard bij schreeuwt. Let daar maar eens op. Mensen die, aangemoedigd door deze krant, een stukje zwemmen met uitzicht op olifanten en giraffen, gaan gewoon door met het gesprek dat op de kant werd gevoerd.

Dat is een Amsterdam waar niemand in wil leven: een kantoorboy in zijn zwembroek naast een dierentuin, zwaaiend naar mensen in een rondvaartboot en dan de volgende geschreeuwde zin naar iemand die kurkdroog aan de kant zit: ‘Dus ik zeg tegen sales, als jullie dat nou eens lekker zelf doen, moneywise gezien.’ Even het hoofd onder water. Weer boven en naadloos door. ‘Die nieuwe op In and Outgoing Resources. Leuk wijf!’

Stop seksisme. Stop het buitenzwemmen.

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in. Reageren? N.dijkshoorn@parool.nl 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden