Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ook in Oekraïne wordt gebeden om vrede. Het lijkt of God huilt als er een luchtalarm klinkt

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

We gaan richting kerst.

In de Russisch-orthodoxe kerk wordt prachtig gezongen.

Er branden kaarsjes. Men herdenkt de doden. Er worden verhalen uit de Bijbel verteld.

Roept men op tot vrede?

Vermoedelijk wel. Vrede is: dat de Oekraïners gestopt zijn met vechten en hun verlies erkennen.

Vrede kan gruwelijke rafelranden hebben.

De vrede die Rusland eist, wil Oekraïne niet, want dan bestaat het land niet meer.

“Zie je wel, de nazi’s houden de vrede tegen!” zullen ze in het Kremlin zeggen.

In Oekraïne vieren ze ook kerst.

De straten zijn donker, want de elektriciteit is uitgevallen. Maar overal branden kaarsen en kleine vuurtjes. Alle iconen in de Oekraïens-orthodoxe kerk lijken te huilen, maar dat komt doordat door het kapotgebombardeerde dak de sneeuw naar binnen valt.

Ook daar wordt gebeden om vrede.

Het lijkt of God huilt als er een luchtalarm klinkt.

Elke vallende bom vergroot de haat die de kerstgedachte verdringt.

De oude vrouwtjes denken dat nog devoter bidden helpt.

De grootvaders bidden mee, maar met minder hoop.

Ook in Amsterdam wordt het kerst.

Twee vrouwen in het Vondelpark.

“Gaan jullie eigenlijk naar de kerk?”

“Nee, sinds de dood van mijn ouders gaan we niet meer. Ik ging nog voor mijn moeder.”

“Wat doen jullie dan?”

“Eten... met vrienden. Ik heb wagyu ossenhaas besteld.”

“En cadeautjes?”

“Ja, onder de kerstboom. Minder dan met Sinterklaas, maar voor iedereen een paar kleine dingen. Hoewel...”

“Vertel.”

“Ik geef Julius de Meta Quest 2 128GB. Wordt vandaag bezorgd.”

“Wat is dat?”

“Dat weet ik niet. Wilde hij hebben. Gewoon besteld via Coolblue. Wel even 399 euro aftikken.”

“Dat is wat anders dan een pop die kan huilen en plassen, die wij vroeger kregen.”

“Kinderen zijn maar even jong. Nu kunnen wij het nog betalen. Olivier zegt dat volgend jaar sowieso de belastingen omhoog gaan! Vanwege de energiecrisis en die andere dingen. En wat doen jullie?”

“Wij doen het iets soberder. We gaan gourmetten...”

“Neeee... Doe niet zo burgerlijk...”

“Voor de gezelligheid... Misschien doen we het ook niet... Ik denk dat we het niet doen... We gaan denk ik ook ossenhaas eten. Maar we gaan in ieder geval naar de kerk met kerstavond.”

“O ja? Naar welke?”

“We willen de kinderen toch iets meegeven...”

“Gaan jullie naar de Obrechtkerk?”

“Nee... Daar duurt het zo lang en we willen dat er veel kerstliedjes worden gezongen... Leuk ouderwets. Maar misschien gaan we ook niet, hoor.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden