Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ook in gebombardeerde steden keert het leven weer terug

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

München werd tijdens de oorlog 74 keer door de geallieerden gebombardeerd. De stad was totaal verwoest. Veertig procent van de gebouwen was weg. 6632 inwoners kwamen om. 15.800 gewonden. 300.000 inwoners raakten dakloos.

Dresden werd ook volkomen weggebombardeerd, in de nacht van 13 op 14 februari 1945. Ongeveer 20.000 doden. De Engelse luchtmaarschalk Arthur Harris was de uitvinder van ‘vuurstorm.’ Je veroorzaakt dicht bij elkaar een aantal grote branden. Daardoor wordt lucht uit de omgeving weggezogen en begint er een vuurwind te waaien. Die wind kan aanwakkeren tot een flinke, alles vernietigende vuurstorm. (Men leze het prachtige Slaughterhouse Five van Kurt Vonnegut, een oorlogsroman waarin dit bombardement centraal staat.)

We vochten in die oorlog zij aan zij met de Russen. Wanneer zij de geallieerden vroegen om bepaalde knooppunten te bombarderen, dan deden zij dat.

Uiteraard werden na de oorlog de geallieerde helden gedecoreerd. Zij hadden immers een immense bijdrage geleverd aan onze bevrijding. Ons paste terecht dankbaarheid.

Ook mijn ouders hadden bombardementen meegemaakt. In Indië. Van de Amerikanen. Toen zij later hoorden van de atoombommen waren zij meer dan dankbaar. Mijn vader kon dat in de jaren zeventig van de vorige eeuw wel enigszins relativeren, maar niet veel. “Het is nog maar de vraag of de Amerikanen zonder die bom de Jappen hadden verslagen. Door die kamikazepiloten leden de Amerikanen grote verliezen en Japan was druk doende een nieuw type vliegtuig te ontwikkelen dat de Amerikaanse bommenwerpers zou verslaan. Nee, het is goed dat die atoombom kwam, al lag Tokio toen ook al in puin,” zei hij.

Ik bezocht München en Dresden midden jaren tachtig. In beide steden zag ik punkers, ik bezocht een concert van David Bowie, ik at biefstukken van een halve meter en durfde met mijn nieuwe Duitse vrienden niet over de oorlog te spreken. Waarom niet? Weet ik niet.

Tien jaar geleden was ik weer even in München, voor een première van een toneelstuk. De stad was nog meer veranderd. De oorlog was er weg. Hoewel, ik zag een aanplakbiljet voor een voorstelling van Die Weisse Rose – De geschiedenis van Hans en Sophie Scholl, de studentenverzetsgroep in München, en bij een reisbureau kon je een toertje boeken naar Dachau, op twintig kilometer afstand.

“Maken ze nou van zo’n concentratiekamp een toeristische attractie?”

We keken beter. Het bleek de aankondiging van een bierfestival. ‘Met de laagste bierprijzen van het hele land.’

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden