Beeld Sjoukje Bierma

Ook ik krijg steeds meer zin in een illegaal feestje

PlusMaarten Moll

Morgen mogen we weer.

Naar het museum. (Ga nou nog even die geinige vogeltjes bekijken op die enorme foto’s van Jean-Luc Mylayne in Huis Marseille!) Ik denk dat ik overal naartoe ga met m’n Museumjaarkaart. Maakt niet uit (jammer dat het Tassenmuseum niet meer bestaat).

Als het maar een echt museum is. Waar ik door de stad naartoe kan fietsen, en dan onderweg mensen op straat zie. Afgelopen weekeinde maakte ik namelijk een enorme fout. Ik ging naar de online fototentoonstelling van Jan Allis: Amsterdam in coronatijd.

Foto’s van lege straten, grachten, pleinen.

In maart, toen ik ’s ochtends vroeg naar een afspraak fietste, langs een lege Dam, door uitgestorven straatjes, ja, toen had het wel wat, zo’n verlaten, stille stad. Ik had de stad voor mezelf, dat was een groots gevoel.

Maar nu… Ik ben zelf niet echt een heel grote mensenvriend, maar nu krijg ik zo langzamerhand ook steeds meer zin in een illegaal feestje. (Of me door de zee van mensen worstelen op een zaterdagmiddag in de Kalverstraat. Dat ik dit nog zou zeggen.)

Nou ja, die foto’s. Ik werd er niet vrolijk van, laat ik het zo zeggen.

Het zijn foto’s voor misantropen. De mensschuwen onder ons zullen hun hart eraan ophalen en gelukzalig door dit museum dwalen. De serie Amsterdam in coronatijd 2; mensen – die is nog treuriger. De allenigheid – er is veel ‘op de rug’ gefotografeerd – druipt ervan af. Foto’s om je heel eenzaam bij te voelen.

En dan de serie Amsterdam in coronatijd; de schoonheid van de stad. Nog meer ‘lege’ foto’s. Ik zag er geen schoonheid in. Het is schijnschoonheid. Doffe, fletse schoonheid, want de stad is niet mooi zonder mensen. Ook dat meende ik te zien op die foto’s; het gemis aan reflectie, alsof de straten en grachten en pleinen schreeuwden om aandacht, hunkerden naar mensen.

Toch, de ene ‘lege’ foto is de andere niet, want op de site www.janallis.nl is ook de serie Vijf jaar Amsterdam in de morgen te zien. Ook geen mens op te zien, maar deze foto’s maakte Allis vóór de coronatijd.

En dan zijn het wel mooie foto’s. Dan zie je werkelijk de schoonheid van de stad, in de uren of minuten voor al die vervelende toeristen en andere mensen door het beeld lopen, en de straten, grachten en pleinen bevolken. Dat weet je, dat voel je.

Dan is de stad weer waar een stad voor is bedoeld: om gebruikt te worden. Je ziet de straten en grachten en pleinen nog even goed ademhalen, zich nog even uitrekken voor het echte ontwaken.

Maar de droefheid had al bezit van me genomen, daar kon geen precoronatijdfoto nog iets aan doen.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden