.Beeld Artur Krynicki

Ook de kerst kent een traditiepolitie

PlusReza Kartosen-Wong

Het is inmiddels een (radicaal) rechtse december­traditie: droeftoeteren dat Nederlandse tradities worden bedreigd, aangevallen en kapotgemaakt door moslims, migranten, ‘buitenlanders’ en ‘allochtonen’. En vooral door Sylvana Simons. De niet-witte ‘Ander’ wordt verantwoordelijk gehouden voor veranderende tradities. Terwijl tradities nou eenmaal veranderlijk zijn. Zo overleven ze en kunnen ze worden doorgegeven.

Die (radicaal)rechtse slachtoffer- en complotdenkers bekommeren zich niet echt om Nederlandse tradities die veranderen, verdwijnen of verliezen van ‘geïmporteerde’ tradities. Je hoort ze niet over oer-Hollandse kinderen die wél snoep bietsen op 31 oktober (Halloween), maar niet op 11 november (Sint-Maarten). Of over Nederlanders die Thanksgiving vieren, een feest dat expliciet gelinkt is aan een ander volk en land. Angelsaksische tradities, die vinden de zelfbenoemde hoeders van de Nederlandse cultuur kennelijk prima.

Het gaat ze natuurlijk niet om het beschermen van Nederlandse tradities, maar om het disciplineren en demoniseren van de niet-witte ‘Ander’. Die moet zijn plaats kennen en moet worden geframed als vijand van Nederlandse tradities en cultuur, als vijand van de ziel van de natie. Zo beweren ze stellig dat die Ander de christelijke kersttraditie om zeep helpt. Onder dwang van die Ander zouden Nederlanders elkaar nu, heel beangstigend, ‘fijne feestdagen’ wensen. Mag niet van de traditiepolitie, dat moet ‘vrolijk kerstfeest’ of nog beter ‘zalig kerstfeest’ zijn.

Maar juist die klagende kruisvaarders hebben weinig op met de zogenaamde christelijke tradities en waarden. Zo schorten ze ideeën als naastenliefde en verdraagzaamheid voor het gemak op wanneer het om vluchtelingen en moslims gaat. En met kerst zitten ze ook niet opeens en masse in de kerk.

Wie wel elk jaar met kerst in de kerk zit: mijn vader. Mijn islamitische vader. Die gaat morgen weer met mijn katholieke moeder naar de kerstnachtdienst – zoals mijn moeders eveneens islamitische vader ook altijd met mijn katholieke oma meeging. Binnen onze familie is mijn vader een van de drijvende krachten achter de kerstviering. Kerstboom versieren, kerststal opzetten, kerstverlichting in de tuin, rosbief of kalkoen met cranberrysaus; het staat allemaal op zijn checklist. En vroeger deelde hij verkleed als kerstman de cadeautjes aan ons uit. Mijn vader, de bruine, islamitische gelukszoeker- en vinder maakt de kersttraditie niet kapot, maar houdt die juist in stand.

Op de school van mijn zoon – de fijne, inclusieve Joop Westerweelschool in de Baarsjes – zag ik vorige week hetzelfde. Leerkrachten, kinderen en ouders met verschillende culturele en (niet-)religieuze achtergronden deden vol overgave mee aan het jaarlijkse kerstdiner. Juffen en meesters zongen traditionele kerstliederen, ouders brachten heerlijke gerechten mee, kinderen waren feestelijk uitgedost. Ze vonden de kerstviering belangrijk, gaven daar samen invulling en betekenis aan. In mijn Amsterdam is de kersttraditie springlevend. Fijne feestdagen!

Reza Kartosen-Wong is mediawetenschapper en publicist. Elke maandag schrijft hij een column voor Het Parool.

Reageren? reza@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden