Wondimu Gebre WoldeaarggiyeBeeld Artur Krynicki

Ook de dood heeft in Nederland een keuzemenu

PlusDe gelukszoeker

Begrafenistradities variëren van land tot land en van ­cultuur tot cultuur. Daarvan werd ik me bewust door de rouw­periode die ik doormaakte na de dood van mijn ­moeder. Ook de dood heeft grenzen.

In Ethiopië, een land boordevol etnische groepen, bepaalt de achtergrond van de dode de begrafenis. Religie, regio en historie vormen de basis van het afscheid. Al zijn er ook overeenkomsten: bijna alle Ethiopiërs doen na de dood van een familielid zo’n twee weken niets.

Wel zijn er in die periode vaste rituelen.

Je moet je haar knippen, zwarte kleding dragen en je huis openstellen voor buren, vrienden en familie. Die komen op bezoek om steun te bieden, eten te brengen, over de toekomst te praten en de zware tijd wat lichter te maken, met kaartspelletjes en soms ook humor.

Alle kosten van deze periode worden gedekt door de ‘idir’, een vereniging van buurtgenoten. Deze groep mensen komt regelmatig bij elkaar en alle leden doen op gezette tijden geld in een pot. Wanneer een probleem opdoemt, zoals een sterfgeval, dan wordt geld uit die pot gehaald.

Wie in Ethiopië rouwt om een naaste, wordt door de idir uit de wind gehouden. De idir neemt het sociale leven over en regelt en betaalt ook de begrafenis en alle andere zaken die daarbij komen kijken – tot aan het onderdak van de gasten aan toe.

In Ethiopië zijn trouwens geen crematies. Dat is in Nederland anders. Ook de dood heeft hier een keuzemenu. Begraven of cremeren? Koffie of drank? Sobere kist of beschilderd? Bach of Frans Bauer?

Nederlanders regelen alles tot in de puntjes, ook hun begrafenissen. Een probleem blijft dat verdriet en rouw zich niet laten organiseren.

Wondimu Gebre Woldeaarggiye kwam in 2015 als vluchteling van Ethiopië naar Nederland. Wekelijks vertelt hij over zijn leven in Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden