Opinie

‘Onze levens zijn totaal veranderd sinds we in het prachtige Amsterdam wonen’

Voor expat Howie Adan is Amsterdam zijn ‘hometown’. ‘Intussen is ons Nederlands redelijk goed – maar nooit zoals dat van ‘echte’ Nederlanders (als die bestaan).’

Howie Adan
Gracht in het centrum van Amsterdam, op de eerste landelijke tropische dag van 2019.  Beeld Robin van Lonkhuijsen/ANP
Gracht in het centrum van Amsterdam, op de eerste landelijke tropische dag van 2019.Beeld Robin van Lonkhuijsen/ANP

‘Het is moeilijk,’ zei mijn Algerijnse vriend. Het was 1985 en we waren medestudenten op een cursus Nederlands aan de Dasvo op het ‘s-Gravesandeplein in Oost, de Dag-en-Avond School voor Volwassen Onderwijs. Onze opdracht was om een krant naar de les mee te nemen zodat we een artikel konden vertalen. Toen hij op weg naar de les over de Nieuwmarkt liep, had hij een Chinese krant opgepikt in de overtuiging dat het daarmee wel zou lukken.

Renata en ik kwamen voor het eerst in Amsterdam aan in september 1984. We brachten zes weken door bij een familie in Slotermeer en vonden toen een plek in de Ruyschstraat, naast een overlevende van Auschwitz die zijn hele familie had verloren, met een tweede vrouw was getrouwd en toen we in de straat kwamen wonen lief genoeg was om dit jonge Amerikaans/Canadese stel kennis te laten maken met gerookte paling en jenever, en met veel trieste verhalen uit het verleden.

In onze eerste drie maanden waren we begonnen Nederlands te leren volgens een methode die Language Acquisition Made Practical (LAMP) heette, waarbij we een tekst uit het hoofd moesten leren en vervolgens minstens 40 mensen op straat moesten aanspreken. Renata had alle straten ten zuiden van de Ruyschstraat en ik alle ten noorden. Mijn eerste tekst was: ‘Ik ben Nederlands aan het leren. Dit is alles wat ik kan zeggen. Bedankt voor het luisteren.’

En toen kwam de Dasvo, een echte buurtcursus Nederlands met een klas van 20 studenten van over de hele wereld.

Ik had meer geluk dan mijn Algerijnse vriend: Ik had een exemplaar van Het Parool meegebracht. En na veel moeite gedaan te hebben om een klein artikel te ontcijferen, besloot ik dat deze krant een vast onderdeel van mijn dagelijks leven moest worden.

Ruim 35 jaar later is Het Parool nog steeds ‘onze’ krant. We verlieten Nederland in 2011 en waren bijna 10 jaar weg, terug naar Canada en daarna naar Londen. Maar bij terugkeer in Amsterdam was een abonnement op Het Parool een prioriteit. Het is de enige echte krant van wat onze ‘hometown’ is geworden. We bewonderen het dagelijkse werk van Theodor Holman, de uitgebreide berichtgeving over de gebeurtenissen in de stad, Ajax (Ajax!), en de diepgravende artikelen van de zaterdagkrant.

Intussen is ons Nederlands redelijk goed – maar nooit zoals dat van ‘echte’ Nederlanders (als die bestaan). We kijken met fijne herinneringen terug op het feit dat onze levens totaal veranderd zijn omdat we burgers van deze prachtige stad zijn geworden.

Howie Adan, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden