Lezersbrieven

'Onze 70-jarige ouders zijn nog twaalf jaar blijven zwemmen'

Verschillende Paroollezers reageren zaterdag op het artikel in Het Parool van woensdag over volwassenen met koudwatervrees. 'Na een dik jaar zwemles namen ze glunderend hun A-diploma in ontvangst.'

Beeld Dingena Mol

Plonzen

Uw artikel 'Koudwatervrees' van woensdag over volwassenen die zwemles volgen is ons uit het hart gegrepen. Het was in 1988, maar we zien ze nog zo het water in plonzen: onze toen zeventigjarige ouders Jo en Piet.

Pa droeg zijn gebreide zwembroek uit tijden van weleer, een bruin overhemd en kaki pantalon. Ma had over haar blauwe badpak een felgestreepte jurk aan, die opbolde toen ze weer bovenkwam.

Met ingehouden adem en soms luid gejuich keken wij, hun acht trotse kinderen plus kleinkinderen, toe hoe ze hun baantjes trokken en een minuut lang watertrappelden. Na een dik jaar zwemles namen ze glunderend hun A-diploma in ontvangst.

Ze zijn nog twaalf jaar lang twee keer per week blijven zwemmen.
Veronica Verbeek, Amsterdam

Stervenskoud

Het kader over schoolzwemmen bij het artikel over koudwatervrees behoeft enige correctie. Daarin staat dat schoolzwemmen pas in de jaren zeventig kwam. In de jaren '49-'50 van de vorige eeuw kregen vijfde- en/of zesdeklassers zwemles.

Ik denk dat het toen gratis was en door de school werd geregeld. We zwommen 's winters in het Sportfondsenbad West in de Pieter van der Doesstraat en 's zomers in het open Jan van Galenbad, waar het water in mijn herinnering altijd stervenskoud was.

Alle scholen in de wijde omgeving in Bos en Lommer boden zwemlessen aan. Van andere wijken weet ik het niet.
Wil Schreutelkamp-de Pauw, Uithoorn

Schoolzwemdiploma

Al in 1947 heb ik via schoolzwemmen mijn zwemdiploma gehaald. Het was toen niet verplicht en het gebeurde na schooltijd.. In het De Mirandabad was een speciaal schoolzwembad. Er was een lange bank met een afdak er boven en haken waar je je kleren op kon hangen. Omkleden deed je daar gewoon open en bloot.

Het bad had een trap over de volle breedte, waarmee je langzaam in het ondiepe water kon af dalen. Achteraan was het dieper, daar kon ik als kind net op mijn tenen staan. Het B-diploma heb ik een jaar later gehaald en er staat zelfs nog op: SCHOOLZWEMDIPLOMA.
Tine Artar Leefkens, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden