Plus Art Rooijakkers

Ontluikende liefde in de digitale wereld

De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in en hoe ziet hun leven straks eruit? Vader Art Rooijakkers gaat op onderzoek uit. Vandaag: hoe komen mijn dochters aan een partner?

Het was ergens in de Helmersbuurt. Een jogger haalde me in, keek in de kinderwagen en zei: "Twee meissies? Sorry, man!" Nog slaapdronken keek ik hem aan. "Kijk, ik heb een zoon en hoef dus maar één pikkie in de gaten te houden. Jij moet straks voor álle pikkies van de stad oppassen."

Ik zal eraan moeten geloven. Er komt een dag waarop mijn dochters hun hart verliezen. Maar wanneer en hoe betreden die twee het liefdespad? "Waarschijnlijk gaan jouw dochters later seks hebben dan jij," zegt onderzoeker Linda Duits, waarop ik mijn schouders wat voel zakken.

"In vijf jaar tijd is de gemiddelde leeftijd waarop jongeren 'het' voor het eerst doen omhoog gegaan van 17 naar 18 jaar. Een gevolg van de digitalisering. Jongeren brengen steeds minder fysiek tijd met elkaar door, dus kun je minder flikflooien."

De liefde ontluikt ook nu al steeds vaker in de digitale wereld. Het CBS becijferde dat een derde van de Nederlandse singles gebruikmaakt van online daten. En dankzij slimme algoritmes of dna-daten - een partner vinden op basis van je genen - kan Cupido straks bijna onmogelijk nog misschieten, volgens app-ontwikkelaars. Maar ja, dat zijn techneuten. 

Intussen zien we in de echte wereld het aantal alleenstaanden explosief toenemen. Wanneer die meiden van mij dertig jaar zijn, leeft bijna een op de vier volwassenen zonder partner. De reden? Hogere eisen, een lagere drempel om uit elkaar te gaan en keuzestress: het gras aan de overkant van het internet lijkt altijd groener.

Jan Latten, bijzonder hoogleraar sociale demografie aan de Universiteit van Amsterdam, is helder: "U vraagt hoe uw dochters een partner vinden, maar de vraag is eerder of ze blijvend een partner vinden. Minder dan de helft van de bevolking volgt nog het traditionele pad van trouwen tot de dood ons scheidt." Die trend zet door. "Nu ben je af en toe in je leven single, in de toekomst heb je af en toe in je leven een relatie."

Die relaties hebben mijn dochters toch nog wel met een mens? Liefde blijft toch wel beperkt tot een tastbare partner? Een schrikbeeld is in dat opzicht de 35-jarige Japanner die een half jaar geleden trouwde met Hatsune Miku, een zangeres die enkel bestaat in virtual reality. De bruidegom vond dat doodnormaal en is 'zeer gelukkig'. "We moeten allerlei soorten liefde en geluk in overweging nemen." Toch hoop ik niet dat ik over twintig jaar aan het kerstdiner zit met mijn tweeling en twee hologrammen. Lijkt me lastig gourmetten. 

Linda Duits: "Het zou zomaar kunnen dat deze digitale trend ­eindig is. Dat we in de toekomst weer analoog gaan: avondjes organiseren waarop jongeren ­elkaar in een besloten setting leren kennen."

Die woorden stellen me gerust en klinken me zelfs gezellig in de oren. Maar Duits is nog niet klaar. "En mochten je dochters toch alleen blijven, dan hebben ze altijd nog de beschikking over meer geavanceerde seksspeeltjes dan nu." Hoogste tijd om op te hangen.

Voor deze rubriek werkt Art Rooijakkers ­samen met studenten van de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden