Lezersbrief

Onbezorgde tijden met een pilsje in Scheltema

Vorige week overleed Scheltema-eigenaar Willem de Lange. Paroollezer Hilleke Keereweer reageert met een brief.

Café Scheltema in 1982. Beeld anp

Hij is niet meer. Ik heb hem jaren niet meer gezien en eerlijk gezegd ook niet meer aan hem gedacht. En dan komt er door het artikel over zijn dood in de krant opeens een golf van herinneringen aan leuke, toch wel onbezorgde tijden, de tijden van de Nieuwezijds en alle uren doorgebracht met een pilsje in Scheltema. Je kon er ook eten, voordat je verder ging naar Hoppe, tegen sluitingstijd.

Ik kwam er al voordat Willem er was. Appie vertoonde zich toen regelmatig, vaak een beetje chagrijnig, in een camel overjas. Hij ging meestal snel weer weg. Er was een heel aardige ober, hij heette Ton en hij bemiddelde nog bij de aanschaf van mijn eerste auto, in 1963. Boven het café was een Spaans restaurant. Al die kranten daar, jullie zijn in de Ten Slotte van maandag het toenmalige Algemeen Handelsblad, het AD en de Haagse Post vergeten. Trouwens, ik kan me niet herinneren daar ooit Annie M.G of Simon Carmiggelt gezien te hebben.

Plezier en nieuwsgaring
Bijna automatisch ging je na je werk naar Scheltema (ik werkte toen als assistente van hoofdredacteur Pieter de Ruwe van het toenmalige 'verboden' weekblad TeleVizier om de hoek in de Spuistraat). Wie er wel kwamen: o.a. Harry Mulisch, Han Lammers, Eli Asser, Eelke de Jong, Remco Campert, vaak met zijn moeder Joeki, een nog prille Henk van der Meijden, Hans van Mierlo, de jongens van Brandpunt, veel fotografen en veel schrijvers van wie ik de namen niet meer weet en die ongetwijfeld belangrijk waren en vele anderen, voor het plezier en de nieuwsgaring.

Ik herinner me ook een wedstrijdje jeep-rijden tussen Rijk de Gooyer en Jan Wolkers, gewoon over de Nieuwezijds, waar in die tijd niet zo veel reed. Wij zaten ook met de hele club in Scheltema, het was bijna vol, toen er een telefoontje binnenkwam voor de baas van het ANP dat Kennedy was vermoord. Binnen vijf minuten viel er niets meer te verdienen daar.

Dol op Willem
Maar nu over Willem de Lange. Het hele café leefde op met zijn komst en er kwam een heel andere sfeer waar iedereen blij mee was. Hij werkte hard, maar was altijd vriendelijk en leuk en aardig en gezellig en vrolijk. We waren dol op hem en hij ook wel op velen van ons.

Na het vertrek van de kranten ging ook onze redactie naar de Honthorststraat in Zuid en later naar Leiden.

Het moest zo zijn - begin van weer een andere tijd. Willem, dank voor alles, geweldige man! Tot in een volgend leven, met of zonder pils!

Hilleke Keereweer, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden