Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Omtzigt werd kwaad op Pieter Jan Hagens. Hij heeft gelijk

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Pieter Omtzigt antwoordde Pieter Jan Hagens: “Als ik terugkijk, zou ik bepaalde dingen ook anders doen.”
Pieter Jan Hagens: “U heeft dus in dat opzicht gefaald, zegt u zelf eigenlijk.”
Omtzigt werd hierover kwaad.
Hij heeft gelijk.

Dingen ‘anders’ hebben willen doen, is iets anders dan te hebben ‘gefaald.’

Ik had graag mijn vorige verhouding anders beëindigd, maar ik heb daarin niet gefaald. Ik had ook de verkoop van mijn huis anders willen doen. Maar ook daarin heb ik niet gefaald. Ik kan zo doorgaan.

Na zo’n vaststelling kon Omtzigt geen kant meer op. Dat hij hier geprikkeld bezwaar tegen maakte, was begrijpelijk. Pieter Jan Hagens maakte vervolgens duidelijk dat hij misschien de vraag ‘anders’ had moeten stellen. Dan zeg je ook niet: hij heeft gefaald. Pieter Jan was wat minder subtiel dan anders. Hoewel ik ook merkte dat een aantal journalisten van naam meenden dat Omtzigt niet zo kinderachtig moest doen tegen Pieter Jan.

Onmiddellijk een keihard oordeel vellen, doodt de discussie of de mogelijkheid van standpunt te veranderen of tot overeenstemming te komen. Een faalhaas genoemd worden krenkt. Nu moet een politicus daar tegen kunnen, maar waarom dient hij dan toch nog mee te werken?

“U heeft het omikronvirus niet zien aankomen?”
“Nee, dat konden we niet zien.”
“U heeft dus geblunderd. Welke consequenties trekt u hieruit?”

De ultieme consequentie trekken is een deur op slot doen.

“Je bent tweede geworden. Kan je nog wel mee op dit niveau?”

De politicus willen vernederen is best – ik maak me daar ook schuldig aan – maar je moet oppassen dat je je niet verlustigt aan een vorm van kitscherig gekanker.

“Mijnheer De Jonge, u geeft toe dat u te laat bent geweest met boosteren, dus bent u totaal ongeschikt voor deze baan. Toch blijft u doorgaan in de politiek. Is dat niet een bewijs dat u totaal ongeschikt bent?”
“Mijnheer Rutte, u doet dit nu al meer dan tien jaar, het beste is er wel vanaf, wat vindt u zelf?”

Toegegeven, het feit dat De Jonge en Rutte op dit soort vragen antwoord geven, toont hun gebrek aan charisma. Maar heb je charisma nodig als politicus? Een watje kan best een goed politicus zijn. Liever een watje dan een sterke man. Een groot ego en democratie is een slecht huwelijk tussen een leeuw en een koe. Hij vindt haar te dom, zij hem te ruw.

Pieter was leeuw. Pieter Jan: “Boe!”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden