Maarten Mol Artikel Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Mol ArtikelBeeld Sjoukje Bierma

Oké, ik ben een beetje verkikkerd op actrice Nicola Walker

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Dat vierde seizoen van Unforgotten!

Het is nu mijn beurt, door corona binnenshuis gehouden, om televisieseries weg te werken.

Unforgotten dus. Met de geweldige Nicola Walker.

Een ontzettend goede actrice die haar werk heel goed doet. (Oké, ik ben een beetje verkikkerd op Nicola Walker, zoals anderen gek zijn op die rooie dwerg uit Game of Thrones die ook in Beck speelt, maar dit is verder een platonisch stukje.)

Walker speelt in Unforgotten rechercheur Cassie Stuart die cold cases oplost. Ze worstelt met persoonlijke problemen, een dementerende vader en een puberzoon, en je weet nooit zeker of haar wat onzekere gedrag echt is of een strategie. Ze ziet er vaak afgetobd uit. ‘Walker’s weary charisma is as compelling as ever,’ complimenteerde The Guardian the always excellent’ actrice.

Ze is al vergeleken met het karakter Saga Norén uit The Bridge, maar ik weet eerlijk gezegd niet waar dat op slaat.

Ik zag haar voor het eerst in de Engelse soap Last Tango in Halifax, waarin ook de oude Derek I, Claudius Jacobi is te zien. Walker speelt een weduwe die een boerderij draaiende moet zien te houden (hoe zit dat eigenlijk met haar overleden man?). Daarna kwam ik haar tegen op Netflix in de serie River, waarin ze schittert naast Stellan Skarsgård. Zij is in die serie de geest van zijn omgebrachte collega, en ‘assisteert’ hem in zijn jacht op de moordenaar. Prachtige serie.

En toen die vier seizoenen Unforgotten.

WIE DE SERIE NOG WIL KIJKEN, OF NOG NIET BIJ SEIZOEN 4 IS, MOET NU WEGWEZEN HIER!

Weer een goed seizoen, Unforgotten 4.

Ik verheugde me al, voor ik de laatste aflevering had bekeken, op nog meer seizoenen.

En dan gaat Nicola Walker dood.

Herstel: Cassie Stuart raakt betrokken bij een auto-ongeluk.

En sterft.

Hè? WTF?

Volgde een half uur liefdesverdriet op een onbekend niveau.

Daarna ging het leven weer verder.

En niet veel later wekte ik Nicola Walker weer tot leven.

Ik bekeek de nieuwe serie Annika.

Walker speelt daarin weer een rechercheur, nu in Glasgow bij de Marine Homicide Unit. In de eerste aflevering stapt ze in de beginscène uit de auto, kijkt recht in de camera, en zegt: “Call me Annika.” En ze begint te praten over harpoenen en kapitein Ahab en verwijst nog een paar keer naar Moby Dick.

Dat recht in de camera kijken is het trucje waarmee Frank Underwood in House of Cards furore maakte, en dat sindsdien navolging vindt. Best irritant.

Maar in Annika stoort het niet, dat herhaaldelijk rechtstreeks smoezen met de kijker. Want van Nicola Walker kan ik alles hebben.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden