Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Nu Forum weg is, lopen rechtse jongeren met hun tragische ziel onder hun arm

PlusTheodor Holman

Het is de ouderdom, ik weet het, maar als ik tegenwoordig iets lees over de jeugd, dan erger ik mij, en dat wil ik dan niet doen. Ik schaam me dan voor mijn ergernis.

Voorbeeld. Ik lees dat nu Forum voor Democratie weg is, rechtse jongeren weer met hun tragische ziel onder hun arm lopen. Ze voelen zich in de steek gelaten. Ze kunnen geen lid worden van de PVV en de andere partijen vinden ze te links.

Dat ‘vacuüm’ waarin ze terechtkomen, zou ze wel eens kunnen drijven naar een nog fanatieker en gevaarlijker kudde.

Onmiddellijk moest ik denken aan waarschijnlijk het allermooiste boek in de Nederlandse literatuur van na de Tweede Wereldoorlog, namelijk Werther Nieland, uit 1949, waarin hoofdpersoon Elmer een club opricht zodat hij de leden tot zijn kameraden kan rekenen, maar als dat lijkt te slagen wordt zijn achterdocht te groot, schorst hij vijanden van de club en blijft hij eenzaam achter. (Het boek is oneindig rijker dan deze samenvatting.)

Bij een club willen horen en een club oprichten. Het schijnt voor de jeugd nood­zakelijk te zijn. Nergens bij willen horen, is een bevestiging van je sulligheid. Je wordt tegenwoordig ook gedwongen een ‘ideaal’ te hebben – en je ziet daarom ook een toename in fanatisme en activisme.

Ik wilde en wil nergens bij horen. Wie ergens bijhoort, levert vrijheid in.

Maar de jeugd heeft aan één bubbel niet genoeg en wil er honderden. Eenzaamheid vinden ze een vloek. Desnoods gaan ze naar een nog fanatiekere Leider dan Thierry of Jetten, Azarkan of weet ik veel welk ei, want anders is het leven ondraaglijk.

Nog erger dan die jeugd die makkelijk tot de ganzenpas te verleiden is, vind ik de heren en dames die dit een ernstig probleem vinden. Vooral omdat er niets aan te doen is.

“Zeg lul, waarom ben jij lid van onze studentenvereniging?” hoorde ik veertig jaar geleden in een café een ouderejaars aan een eerstejaars vragen.

“Lijkt me leuk,” zei de eerstejaars.

“Lijkt me leuk? Dat is het verkeerde antwoord. Het juiste antwoord is: ‘Omdat ik wil lachen, drinken en neuken!’”

Daar zat iets in. Anders gezegd: meer is het niet.

Wat wil je doen tegen die ‘ideologische leegte’ waarin de jeugd terecht dreigt te komen? Opnieuw een club oprichten?

Zinloos!

Elke club leidt tot de ondergang van iets of iemand.

Lees Werther Nieland!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden