null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Niks aan, zo’n verkiezingscampagne in coronatijd

PlusPatrick Meershoek

Het hoort bij de mores van het vak om het in alle toonaarden te ontkennen, maar ik vermoed dat heel wat kandidaat-volksvertegenwoordigers stiekem opgelucht zijn dat de campagne zich dit jaar in relatieve afzondering afspeelt. Geen politieke markten op het plein, geen flyeracties in drukke winkelstraten, geen debatten in volle, halfvolle of vrijwel lege zaaltjes: corona wil het allemaal niet hebben.

Dat is jammer, want de ontmoeting tussen kandidaat en kiezer vormt het kloppend hart van elke campagne. De generaals van de grote partijen treffen elkaar op televisie, de voetsoldaten moeten het land in om de burger te overtuigen van de voortreffelijkheid van de eigen partij en de hopeloosheid van de concurrentie. Met een lichte bewapening in de vorm van een aantal opmerkelijke standpunten, ballonnen en folders worden zij het donkere bos in gestuurd.

Het is vaak een taai gevecht. Het is de kandidaat te doen om de stem, maar aan die stem zit een heel mens vast van vlees en bloed, en niet zelden een ronduit sombere kijk op de kwaliteit van het landsbestuur. Het is aan de kandidaat om dat hele gevaarte te overtuigen, om met de mond weer wat lucht te blazen in het weggelopen geloof in de politiek. Het zal nooit meer een springkussen worden, een halfzacht luchtbedje is al een prestatie van formaat.

De kiezer weet dat hij sterk staat. De politiek heeft vier jaar kunnen aanrommelen in zijn naam, maar op verkiezingsdag worden alle zetels weer ingeleverd bij het loket en staan alle partijen een hele dag lang met lege handen. Dat is een zenuwslopend besef voor de regeringspartijen die net op stoom begonnen te komen en een heerlijke gedachte voor alle andere partijen die de macht voor de verandering ook wel eens in handen willen hebben.

De kiezer is ook niet achterlijk, en snapt donders goed dat dit het moment is om zijn huid duur te verkopen. In het buurthuis steekt hij zijn vinger op om de nummer achttien van de lijst scherp en langdurig te ondervragen over de wachtlijsten in de zorg, de stabiliteit van de euro, de prijs van starterswoningen, de stijgende zeespiegel en de staat van de landsverdediging in het geval van een buitenlandse cyberaanval.

Er zijn mensen die dromen van een groot en luidruchtig festival als corona eenmaal voorbij is. Anderen staan te trappelen om met vrienden naar het restaurant te kunnen gaan. Of naar de bioscoop, het museum of de kroeg. Ik mis in deze tijd ook het zaaltje met zijn tl-verlichting, zijn beroerde koffie en een dappere kandidaat die met rode vlekken in de nek de vragensteller complimenteert en daarna geduldig oplepelt wat hij zich kan herinneringen uit het programma.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden