Plus

Nieuwe jonge Ajaxspelers lopen zich al warm

Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Beeld Wolff

Bij voetbal hoort selectie, 'tuurlijk. Bij iedere amateurclub vallen er slachtoffers. Jongens die uit het selectieteam worden gezet. Dan gaan ze verder in de E5. Of de D3. Maar bij Ajax moet je de club verlaten. Want er is van elke leeftijd maar één team.

Op een maandagochtend, ongeveer een jaar geleden, was ik doodzenuwachtig. Ik keek om de haverklap op mijn telefoon. Niks. Niemand gebeld. Ook geen appje? Nee, ook geen appje.

Mijn mobiel hield ik angstvallig binnen handbereik. Toen hij plotseling begon te rinkelen, hapte ik naar adem. Dus toch. Maar het was mijn schoonmoeder met eczeem op haar been. Ik beloofde haar later terug te bellen, want ik wilde de lijn vrij houden. Omdat er bij mij ook iets kriebelde. Geen eczeem, maar de vrees voor een onplezierig telefoontje.

De zondagavond ervoor hadden we een verontrustende mail gekregen. Dat er binnenkort tussentijdse gesprekken zouden plaatsvinden met de ouders van de jongens waarover twijfel bestaat. Twijfel of ze volgend jaar bij Ajax mogen blijven. Zo'n zes weken voor de eindgesprekken wilden ze vast een signaal afgeven om grote teleurstellingen te voorkomen. De laatste zin van de mail zorgde voor mijn panische telefoonobsessie. 'De komende dagen zullen de mentoren contact opnemen met de ouders waar het om gaat.'

Die hele maandag hield ik mijn mobiel goed in de gaten. Dinsdag ook. Maar hoe lang duurden 'de komende dagen' precies? Ik nam aan dat ze ons niet een week in spanning zouden laten zitten.

Woensdag kreeg ik het weer benauwd. Drie oproepen gemist van een anonieme beller. Durfde onze mentor misschien niet te bellen met nummerherkenning? Maar toen de anonieme beller weer toesloeg, bleek het iemand van de Rabobank te zijn. Of ik mijn verzekeringspakket niet wilde upgraden. Dat leek me heerlijk, maar nu even niet.

Toen ik die vrijdag op de club was hoorde ik van een goed ingevoerde ouder dat er inderdaad jongens gebeld waren. Na het weekend besloot ik dat de 'komende dagen' voorbij waren. En... niet gebeld. Maar de signaleringsgesprekken bleken niet voor niks te zijn geweest. Want aan het eind van het seizoen moest een derde van het team vertrekken. Andere jongens namen hun plaats in.

Inmiddels zitten we weer zes weken voor de eindgesprekken. Er breekt weer een spannende tijd aan. Nieuwe jongens lopen zich al warm. Maar wie zullen de slachtoffers zijn?

Als één ding zeker is, is dat niks zeker is. Zeker bij Ajax niet.

e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden