Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Niet iedereen heeft dezelfde heiligen

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Stel. Bob Dylan is opeens de president van een land in oorlog geworden. Op een dag besluit de Tweede Kamer dat Dylan het parlement mag toespreken. Bob vraagt zware wapens, jonge vrouwen, contant geld, bitcoins en een jacht dat in Delfzijl moet worden gebouwd.

Ik zou weerloos zijn en alles toezeggen. Voor mij is Dylan te heilig. Zelfs aan onredelijke vragen wil ik dan voldoen.

Dat is de macht die heiligen hebben: ze ontnemen je je kritisch vermogen. Je bent ze daar zelfs dankbaar voor.

Maar niet iedereen heeft dezelfde heiligen.

Ik was gisteren onder de indruk van Zelenski’s toespraak in de Tweede Kamer. Niet alleen retorisch was het groot vakmanschap – ik vond het hartverscheurend – maar hij was ook redelijk. Hij wil wapens, dat we Rusland financieel pijn doen, en bij de EU. (‘Mark?’ ) Geen gescheld, geen hyperbolen en superlatieven, maar bijna terloops slopen zijn zinnen naar m’n ruggenmerg.

Op Twitter was een aantal Nederlanders die hun afschuw jegens Zelenski niet konden verhullen. Vermoedelijk aanhangers van Forum voor Democratie. Ze vonden dat een buitenlandse politicus niet ons parlement hoorde toe te spreken en aldus te beïnvloeden.

Er zit wat in die kritiek.

Zelenski is geen gekozen Nederlandse parlementariër en als je goed kijkt zitten er wat vlekjes op z’n blazoen, en ik ben ervan overtuigd dat er wat schroeiplekken bij komen – welke president in oorlogstijd houdt schone handen?

Maar desondanks kun je af en toe een uitzondering maken als het parlement daarmee instemt. Je verwondt de democratie niet als een overgrote meerderheid van onze Kamerleden zo’n toespraak belangrijk vindt. Ons parlement kan altijd alles wat Zelenski vraagt domweg afwijzen. Als je zo’n uitzondering niet wil maken en je principieel zo’n buitenlandse politicus niet het woord wil geven terwijl hij in een oorlog zit – en niet zomaar een oorlog –, ben je niet alleen kinderachtig, kwetsend, platvloers en onmenselijk, maar begrijp je ook de internationale politiek niet, noch het wezen van de vrijheid van meningsuiting en de kern van onze democratie. Dat Forum nu degenereert is dus niet verbazingwekkend. Arrogantie en democratie verdragen elkaar niet. Het maakt de arrogante onbetrouwbaar.

Wie zong ook alweer ‘When the death count gets higher/ You hide in your mansion/ While the young people’s blood/ Flows out of their bodies/ And is buried in the mud’?

Tuurlijk, Bob Dylan in Masters of War.

Thierry vindt Dylan niks. Dylan won de Nobelprijs voor Literatuur.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden