PlusColumn

Netjes overdressed, schreeuwen op die koninklijke plek

Massih HutakBeeld Robin de Puy

Première in Carré, dus er moest weer mooi aan. De tweede keer in mijn leven dat ik mezelf stak in een pak met vlinderdas en zwartleren schoentjes. De eerste keer was eerder dit jaar toen ik getuige was op de bruiloft van mijn beste vriendin.

Die ochtend appte ik mijn vader een foto van mezelf zodat hij mij toch nog zag zoals hij mij graag had gezien. Nu werd er een zogenoemde omstreden film vertoond in het Koninklijke Theater en had ik last minute de dresscode door geappt gekregen: suit and tie. Dat rijmt op do or die. Dus ik ging all in.

Carré was weer even precies wat het moest zijn: een circus. Een dierentuin waar eventjes niet de film maar mijn vrouw en ik de belangrijkste attractie waren geworden. Nog voordat we binnen waren, bij de ingang aan de Amstel, was het duidelijk: we waren overdressed.

En dat op een plek waar wij sowieso, zelfs al kwamen we in het camouflerende roodfluweel van de theaterstoelen, zouden opvallen. Ik stelde haar gerust met de opmerking dat zij en ik, keurig opgevoede millennials, het goede voorbeeld gaven.

De schoonheid en tegelijkertijd bescheidenheid van mijn wederhelft is op z'n zachts gezegd fucking intimiderend, ik weet het, onzekere Ria met je praktische kapsel en elektrische fiets. Maar doe gewoon rustig.

Over de film kan ik weinig zeggen. Het is een mooie inkijk in het leven van een jonge politicus en ik was blij toen de aftiteling begon. Spiegelselfies werden genomen en op Instagram gezet waarna de maker, iemand die ik reken tot een goede kennis, werd gefeliciteerd om nog geen kwartier later alweer in bed te liggen met niks aan dan mijn Chanel parfum.

Naakt onder de dekens dacht ik aan de hoofden van André van Duin en Toon Hermans die ik vereeuwigd zag in de gangen van Carré. Vanaf dit najaar mag wat mij betreft daar het hoofd van die andere vaderlandsche held bij: rapper Lil' Kleine.

Hij trapt er zijn tour af en dan ga ik weer, netjes overdressed, schreeuwen op die koninklijke plek dat als je bitch wil chillen is het geen probleem.

En in de toekomst, als ik zelf op de royale planken sta, kom ik op in een smoking en ga ik af in m'n birthday suit. Want er is niets lekkerders dan op een plek zijn en er beter uitzien dan de mensen die vinden dat jij er niet thuishoort. Maar het allerfijnste aan mooie kleding is toch dat het aan het einde van de dag weer uit mag.

Rapper en schrijver Massih Hutak (25) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden