Massih Hutak. Beeld Artur Krynicki
Massih Hutak.Beeld Artur Krynicki

Netjes 40 jaar huur betalen, maar de huizen worden niet of nauwelijks onderhouden

PlusMassih Hutak

Massih Hutak

De Punt, waar ik huur van De Key, is een vooroorlogse arbeiderswijk in Amsterdam-Noord die honderd jaar bestaat. De laatste keer dat woningen in deze buurt grootschalig zijn hersteld en vernieuwd was in 1985. Terwijl huurders veertig jaar netjes huur hebben betaald, zijn de huizen niet of nauwelijks onderhouden. Met als gevolg branden, lekkages, bewoners die letterlijk door hun vloer zakken, stront die in woningen naar boven komt en kleine kinderen die opgroeien met luchtwegklachten door slecht geventileerde en slecht geïsoleerde huizen.

Jaarlijks gingen de huurprijzen omhoog. Wij bleven betalen. Maar met onze burgerlijke gehoorzaamheid hebben we onze eigen achteruitgang gefinancierd. Omdat we nergens anders terechtkunnen. En ergens hopen (of uit wanhoop vertrouwen) we dat de woningbouwvereniging een moreel kompas heeft en onze mensenrechten nooit zou schenden.

Om de huidige renovatie te kunnen bekostigen, wil De Key straks alle bovenwoningen liberaliseren. Oftewel: grote, sociale huurwoningen gaan naar de vrije sector. Waar is ons huurgeld al die jaren heengegaan?

Elk antwoord dat niet luidt: naar onderhoud en bijbouwen van sociale huurwoningen, is onacceptabel. In de Punt is van beide geen sprake. Sterker nog, De Key gebruikt de huidige renovatie als excuus om nog minder sociale huurwoningen over te houden dan er al zijn.

Huurkorting aan bewoners die leven in een woning met energielabel E, F of G zou niet meer dan redelijk zijn. Wij gaan door de stijgende energieprijzen de komende jaren extra zware winters tegemoet dan normaal. Eigenlijk moeten we met terugwerkende kracht geld terugkrijgen. Dat onze huizen slecht geïsoleerd zijn, is niet onze verantwoordelijkheid. Wij hebben netjes huur betaald, voor een dienst die uitbleef.

Je hoeft geen jurist te zijn om te concluderen dat hier decennialang sprake is geweest van contractbreuk door de verhuurder. Dit geldt niet alleen voor De Key. En niet alleen voor isolatie, maar ook voor loden leidingen, schimmel en ga zo maar door. Meerdere corporaties maken zich schuldig hieraan. De Key heeft de keuze om de Punt te gebruiken als positief voorbeeld. Door een nieuwe standaard te zetten als voorloper.

“Wat we zien met de huidige prijsstijgingen is dat het de bestaande achterstelling alleen maar versterkt,” aldus corporate activist Hanane Abaydi. “Gaat het goed, dan komt er niet nog een klap aan. Gaat het slecht – economisch, ecologisch of sociaal – dan heb je altijd nog een volgende klap te verwerken.”

Wij, bewoners van de Punt en van alle verwaarloosde wijken in Nederland, kunnen bovenop onze bestaande achterstelling geen nieuwe achterstelling meer dragen. Organisaties die onze belangen zouden moeten beschermen, doen dat niet op een manier die ons daadwerkelijk helpt. Dus totdat we niet worden tegemoetgekomen, staken we elk gesprek en elke vorm van medewerking. Rest ons enkel nog een rechtszaak of massale huurstakingen. Of beiden.

Rapper en schrijver Massih Hutak (1992) schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al zijn columns hier terug.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden