PlusMarjolijn de Cocq

Neem me mee. Maakt niet uit waar naartoe

Marjolijn de Cocq. Beeld Artur Krynicki
Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

De fijnste snoeischaar ooit kocht ik op een van de fijnste dagen van dat jaar, 2020, in een van de fijnste museumwinkels.

U zult denken: snoeischaar, museumwinkel? Maar in een museum dat ik vorig jaar bezocht toen het weer mocht, is dat een logische combinatie. Het is ook niet een snoeischaar van het type tuincentrum, maar uitgevoerd in lichtblauw met een luxe leren sluitlusje. Snoeien kan ie, en kwijt­raken doe je ’m niet snel.

Ik was op een mooie woensdag in september naar Museum Voorlinden in Wassenaar gereden; met een nieuwe maar al snel heel belangrijk geworden vriendin. Zij, voormalig boek­handelaar, had eerder dat jaar haar geliefde verloren. Op mijn vraag wat ik voor haar kon doen, zo er iets was wat ik kon doen, antwoordde ze: “Neem me mee.”

Neem me mee. Maakt niet uit waar naartoe. Als ik er maar niet zelf over hoef na te denken. Als ik maar niets zelf hoef te beslissen. Neem me mee en leid me af.

Museum Voorlinden, waar de eikeltjes tijdens een windvlaag uit de bomen in de omliggende tuinen keilden. Waar we zowel betoverd raakten als bevroren bij de 86 mallen van mensen­hoofden, achterblijvers van de hyperrealistische menssculpturen die de Amerikaan John ­DeAndrea tussen 1973 en 2017 maakte. Waar

we ademloos negen minuten lang, op de vloer gezeten, luisterden naar de wijze woorden van een animatronisch muisje dat uit een gat in de muur kwam gepiept: 2000 Year Collaboration (The Prophet) van de Britse kunstenaar Ryan Gander die een vrije bewerking van Charlie ­Chaplins beroemde toespraak uit The Great ­Dictator laat uitspreken door zijn 9-jarig dochtertje. ‘Humans are wonderful, but we have lost ourselves in our own self-obsessions – this is the culture of the self, not the collective.’

Die dag, die tuinen, die kunst, die vrouw – het komt in alle kleuren terug bij het boek Oudolf – Hummelo, een aangevulde editie bij Noordboek/HL Books van een uitgave die ­verscheen ter gelegenheid van Piet Oudolfs zeventigste verjaardag in 2015. Over de tuinontwerper en zijn internationaal vermaarde tuinen – waaronder die van Voorlinden. Hummelo verwijst naar het begin, toen Oudolf in 1982 met echtgenote Anja en hun twee zoontjes naar een oude boerderij met een hectare grond in de Achterhoek verhuisde.

Omdat we zoveel tijd doorbrachten in het museum, met alle rust en ruimte van coronaprotocol, hadden we niet genoeg tijd meer om door Oudolfs landschap te wandelen. Dat staat nog op de agenda voor dit jaar. Als het museum open mag, koop ik dan in de museumwinkel ook nog een blauw ‘Oudolf’-schepje.

En ik neem haar mee.

Reageren? m.decocq@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden