Republiek Amsterdam

Na Jesse Klaver ruikt Rutger Groot Wassink zijn kans

Roelf Jan Duin Beeld Wolff

GroenLinks is de grootste partij van Amsterdam. Nou ja, in de gemeenteraad hebben ze nog gewoon zes lousy zeteltjes, maar woensdag stemde bijna twintig procent van de Amsterdammers op Klaver cum suis. En dus nam de lokale fractieleider Rutger Groot Wassink donderdag op het stadhuis glunderend de felicitaties van de andere partijen in ontvangst.

Aan de triomfantelijke grijns op zijn bebaarde tronie viel niet af te lezen dat Groot Wassink diep in zijn hart Jesse Klaver eigenlijk maar een flapdrol vindt.

Klaver en Groot Wassink zijn geen onbekenden van elkaar. Groot Wassink werkte ooit als 'politiek coördinator' voor de Tweede Kamerfractie van GroenLinks.

Het waren de jaren van Kunduz, van de stekkerdoos van Jolande Sap, van de BAM!-revolte van Tofik Dibi, de jaren dat GroenLinks compleet implodeerde. En aan Groot Wassink de schone taak om die beestenboel een beetje te coördineren. Dat werd natuurlijk ­helemaal niks.

Wie ook deel uitmaakte van die fractie was de piepjonge ­Jesse Klaver. Rete-ambitieus, politiek behendig en gladder dan een paling in een emmer snot.

Hij hield zich handig afzijdig bij alle interne ruzies, was campagneleider van de meest dramatische campagne ooit zonder dat hem dat werd aangerekend en wist zich op miraculeuze wijze te onttrekken aan alle hoon die op GroenLinks neerdaalde na het historische verkiezingsverlies in 2012.

Groot Wassink droop gedesillusioneerd af naar Amsterdam, werd fractievoorzitter en groeide al snel uit tot een van de meest uitgesproken politici van de raad: principieel, gepassioneerd en knetterlinks.

Groot Wassink en Klaver zijn uit compleet ander hout gesneden. Groot Wassink proclameert teksten van Malcolm X en Public Enemy, Klaver spiegelt zich aan Obama en luistert naar Black Eyed Peas (voor de niet-hiphopaficionado's: Public Enemy verhoudt zich tot Black Eyed Peas als Dostojevski tot Kluun).

Maar er zijn ook inhoudelijke verschillen tussen de twee. Groot Wassink vindt het vreselijk dat zijn partij, en Klaver in het bijzonder, aan de basis stond van het sociaal leenstelsel voor studenten en probeerde dit eind vorig jaar op het partijcongres terug te draaien.

Ook gruwt hij van het modieuze en in zijn ogen inhoudsloze geleuter over 'economisme' en de persoonlijkheidscultus rondom de 'Jessias'. Voor Groot Wassink is de strijd tegen het grootkapitaal er een van de hamer en de sikkel, en niet van gelikte pr en hysterie om het sexappeal van de grote leider.

En toch stond Groot Wassink vorige week gewoon tussen duizenden hippe millennials in de uitverkochte Afas Live, waar Klaver zijn boodschap van hoop en verandering nog maar eens verkondigde. En ook woensdagavond vierde Groot Wassink in de Melkweg gulzig de overwinning van zijn partij.

Dat kun je opportunistisch noemen, maar geef hem eens ongelijk: volgend jaar zijn de gemeenteraadsverkiezingen en als Groot Wassink het een beetje slim speelt kan hij meesurfen op de populariteitsgolf van Klaver.

Het enige wat hij hoeft te doen is zijn Marxiaanse baard afscheren, zijn versleten ribjasje in te ruilen voor een krakend wit overhemd en zijn Spotify-playlist op te schonen: Fight The ­Power eruit, I Gotta Feeling erin.
De overwinning kan hem ­eigenlijk niet meer ontglippen.

Politiek verslaggevers Roelf Jan Duin en Michiel Couzy belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad. Reageren? r.duin@parool.nl

Beeld Paul van der Steen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden