Opinie

‘Na 32 jaar gaat ons Waterlooplein op de schop, de schwung gaat eruit’

Waar we ook zijn, we zoeken naar een rommelmarkt. Of het nou in Brooklyn, Brussel of Berlijn is. We zien een doos, zakken door onze knieën en ja hoor, daar vinden we een schat. Wat is dit anders dan winkelen! In winkels vind je geen schat, geen lammycoat voor 65 euro.

Het Waterlooplein aan het begin van de pandemie.Beeld Hollandse Hoogte / ANP

De Waterloopleinmarkt dateert van 1600 en is de oudste vlooienmarkt van Europa. De buurt werd in die tijd vooral bevolkt door veelal arme Joodse migranten uit Portugal en kunstenaars, onder wie Rembrandt van Rijn. Doordat alles na gebruik nog wel een keer te verhandelen was, ontstond er straathandel die uiteindelijk tot de markt uitgroeide. De vlooienmarkt heeft vele plekken gekend in deze buurt. Van de Nieuwe Uilenburgerstraat tot de Houtkopersburgwal. Van de voormalige Houtmarkt tot zijn huidige plaats, achter de Stopera. De bouw van de Stopera is bepalend geweest voor het gezicht van het Waterlooplein anno nu.

Na 32 jaar gaat alles op de schop. Het is nodig. Het plein is een tochtgat. De bestrating is op en ondergronds moet er ook van alles worden veranderd. En passant wordt de markt ook maar meegenomen. Hij wordt gekortwiekt, geknipt en aangeharkt. Een derde van de plekken verdwijnt en de overgebleven kramen moeten het met minder ruimte stellen. En dat terwijl het om handel gaat die uitgespreid moet worden. Duurzaam? Alles krijgt hier een tweede leven, wie weet een derde. Je zou kunnen zeggen dat de kooplieden hier de eerste duurzame ondernemers van de stad zijn. Geen elektriciteit, geen pand. Marktmensen zijn bereid in weer en wind op de markt te staan. Ze halen er hun schouders voor op; dat is het vrije leven.

Dat vrije leven is de essentie van een rommelmarkt. Voor de bohemiens, de hippies, de armen, de schatzoekers, die voor 2 euro een patatje oorlog bestellen, met een gewoon kopje koffie, en in gesprek raken met een oude buurtbewoner, blij met een lp.

We houden ons hart vast. De schwung gaat eruit. Rigoureus zijn er 24 bomen gekapt. Makkelijke slachtoffers. De belofte is dat er 30 nieuwe iepen voor in de plaats komen. Zouden die jonkies de tocht kunnen tegenhouden? Het omgekeerde geldt voor de marktkooplieden. Eerst plek voor 280 en straks liefst 100 minder. Zouden die 180 het plein knus en rommelig kunnen houden?

Willemien Westenenk en Liselotte Vaessen, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden