Republiek Amsterdam

Moddergevechten en broedermoord bij D66

Michiel Couzy Beeld Wolff

Politici van D66 zijn over het ­algemeen opgeruimde mensen, maar de laatste tijd lopen ze met een opvallend slecht humeur rond in de Stopera. De lijsttrekkersverkiezingen lopen niet ­lekker.

Dat D66 zo'n verkiezing houdt, is onvermijdelijk. Een partij die al zo lang vecht voor directe ­democratie kan moeilijk anders. In theorie kan zo'n strijd best positief uitpakken: kijk ons eens serieus debatteren over de ­toekomst van de stad, maar in de praktijk monden zulke ­verkiezingen vaak uit in moddergevechten. Vraag maar aan de PvdA.

Bij D66 neemt fractievoorzitter Reinier van Dantzig het op tegen wethouder Abdeluheb Choho en raadslid Dehlia Timman. Los van elkaar drie rustige politici, die nauwelijks van ­mening verschillen.

Hun onderlinge debatten verlopen dan ook harmonieus, maar buiten de ring gaat het allemaal wat, hoe zal ik het zeggen, minder ­verfijnd.

Zo waren we deze week getuige van het hilarische gevecht om de steun van Jan Terlouw. ­Choho was bij de D66-coryfee op bezoek geweest en wist op Facebook een paar algemene opmerkingen zo slim te monteren dat het op een steunbetuiging leek.

Direct stapte Van Dantzig in de auto voor een ritje naar Twello en zette een foto op Twitter, waarop hij een arm sloeg om de partijveteraan. ­Terlouw liet snel weten geen voorkeur te hebben voor een van de kandidaten, in de hoop dat die Amsterdammers hem verder met rust laten.

Nog meer pesterijtjes: wie 'Dehlia Timman' intikt op Google, krijgt bovenaan de zoekresultaten advertenties te zien van haar tegenstanders.

Tel daar de roddel, achterklap en zwartmakerij bij op en het is duidelijk waarom fractieleden verzuchten de dag te prijzen waarop ­deze verkiezing achter de rug is.

De wortel van deze strijd is het machtsvacuüm dat bij D66 is ontstaan na het vertrek van Jan Paternotte naar Den Haag. Hij was in eigen partij onomstreden en had, bij gebrek aan tegenkandidaten, geen verkiezing nodig om in 2014 de lijst aan te voeren. Onder zijn leiding is geen onomstreden opvolger klaargestoomd.

Daar komt bij dat de drie kandidaten van D66 uit dezelfde kaasstolp komen: een wethouder en twee raadsleden die het college steunen. De ervaringen van de PvdA in Den Haag ­hebben geleerd dat het levensgevaarlijk is een verkiezing te ­organiseren tussen politici van een coalitiepartij, die jarenlang hebben samengewerkt.

De strijd tussen Lodewijk Asscher en Diederik Samsom kwam op kiezers over als een broedermoord.

Ook binnen D66 heeft de eerste broedermoord plaatsgevonden. De drie wethouders van de partij hebben collega Choho ­laten vallen en hun steun uit­gesproken voor Van Dantzig.

Binnen de fractie zijn weer leden die niet op hun voorzitter Van Dantzig stemmen, maar op ­Choho. Een minderheid, dat wel, maar zijn leiderschap is kennelijk niet onomstreden. Timman komt op haar beurt steeds meer geïsoleerd te staan.

Kandidaten vechten voor hun politieke leven. Als Choho verliest, kan hij moeilijk terugkeren als wethouder. Van Dantzig heeft al aangekondigd te stoppen als fractievoorzitter in geval van een nederlaag. En Timman moet vrezen dat zij niet meer op de lijst komt als ze niet wint.

Dat maakt de strijd zo fel. Een strijd die de partij verdeelt en onrust veroorzaakt. Dat is de prijs die de partij betaalt voor democratie.

Politiek verslaggevers Michiel Couzy en Ruben Koops belichten beurtelings op zaterdag in 'Republiek Amsterdam' een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? m.couzy@parool.nl

Beeld Steen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden