Plus column

Misschien moeten we vanaf nu na elke selfie ook een foto maken van de lucht

Massih Hutak Beeld Robin de Puy

De afgelopen tien jaar heeft zich steeds meer een beeldcultuur ontwikkeld in ons land. Met dank aan YouTube, Snapchat en Instagram zijn we niet alleen steeds meer naar foto's en video's gaan kijken, maar ook zelf fanatiek nieuwe beelden gaan produceren.

Naast kattenvideo's en plaatjes van ons eten staan op die beelden vaak, heel teleurstellend, onze eigen hoofden. Zul je altijd zien: uiteindelijk zijn we net zo plat als ons land.

Althans, dat dacht ik tot ik de deze week vrijgegeven fotoserie zag waarin bijna tweeduizend historische luchtfoto's van Nederland te zien zijn, gemaakt in de jaren twintig en dertig. De zwart-wit- beelden komen van de Luchtvaartafdeling, voor­loper van de Koninklijke Luchtmacht.

Het Nederlands Instituut voor Militaire Historie gaf de beelden vrij en roept mensen op mee te kijken en mee te denken over zo'n 166 foto's waarvan de locatie niet bekend is.

Als je de luchtfoto's ziet, lijkt het wel alsof Nederland zelf een reuzearm heeft uitgestoken en duizenden selfies heeft genomen. Zul je ­altijd zien: uiteindelijk is het land net zo plat als zijn inwoners.

Ik bekeek de beelden en stopte bij een prachtige luchtfoto van het Paleis op de Dam, met de Nieuwe Kerk ernaast en de Westertoren erachter. Meer hoefde ik niet te zien. Ik moest denken aan het VPRO-programma Nederland van Boven.

Daar waar de pas vrijgegeven zwart-witfoto's gaan over landschappen, steden, pleinen, bruggen en gebouwen, herinner ik me van het programma ­Nederland van Boven dat het ging over de inwoners en hun activiteiten.

En met inwoners werden zowel mensen als dieren bedoeld. De eerste aflevering liet met satellietbeelden zien hoe via de ochtendspits, files, treinverkeer, water- en mobiele telefoon­gebruik zich langzaam de plattegrond van Nederland ontvouwde.

Daarna volgden afleveringen over delta's, havens, inpoldering, landbouw, Koningsdag, de Bijlmerramp, het wild in de bossen en de vogeltrek.

Mijn favoriete fragment is, natuurlijk, het beeld van boven waarop te zien is hoe de pont aanmeert in Amsterdam-Noord en waar slechts een paar fietsers en voetgangers van afkomen. Kort voordat er rode en groene vlakken kwamen op het dek om aan te geven wie waar moet staan.

De titels van het programma zijn net zo spectaculair als de afleveringen zelf. Nederland: de Honge­rige Muil van Europa, Water: vriend of vijand? En Neder­land knutselland.

Dat knutselen gaat in 2018 natuurlijk vrolijk verder. Want een land is nooit af. Vanaf vandaag hebben we namelijk een nieuw stukje Nederland erbij: een eiland in het Markermeer.

Volgend weekend is het eiland te betreden, maar de eerste beelden van het jongste stukje Nederland zijn al vrijgegeven. En u raadt het al: die zijn gemaakt van boven.

Misschien moeten we afspreken dat we vanaf nu na elke selfie, kattenvideo en plaatje van ons eten ook een foto maken van de lucht. Ongeacht of er nou iets bijzonders gebeurt of niet.

Als we dat massaal doen en de beelden verzamelen, hebben we het slot van de drieluik, namelijk: Nederland van Beneden. Laten we beginnen in Amsterdam.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden