Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Misschien moeten we concluderen dat de democratie er niet meer zo toe doet

PlusTheodor Holman

De Tweede Kamer is te veel bezig met incidentenpolitiek, zegt de parlementaire commissie die onderzoek heeft gedaan naar uitvoeringsorganisaties als het UWV en de Belastingdienst. ‘De Kamer vult haar controlerende taak (…) niet goed in.’

Hier staat: op een enkele uitzondering na zijn de leden van de Tweede Kamer te licht, te dom, te veel op ego gericht, te zelfvoldaan, te arrogant en te veel bezig met status om hun taak als medewetgever en controleur van het kabinet goed uit te voeren.

Hier wordt kortom het vooroordeel bevestigd dat politici baantjesjagers zijn. Ik vind, wanneer anderen zoiets beweren, dat altijd een vervelend cliché, maar als het waar blijkt te zijn, dan geeft dat aan dat de democratie aan kracht heeft verloren. Het is decadent geworden, zelfvoldaan, erger: onbelangrijk.

Misschien moeten we wel concluderen dat de democratie er niet meer zo toe doet.

Hoe komt dat?

Bedrijven zijn gigantisch geworden en laten zich niet meer door een democratie in een economisch keurslijf persen; uiteraard maken ze gebruik van hun macht en of dat machtsmisbruik is, is nog maar de vraag. Ik bedoel: dat is ook zo’n cliché. Trouwens, als ze dat verwijt krijgen, houdt niets ze tegen om naar het buitenland te gaan. Solidariteit bestaat al niet, laat staan internationale solidariteit.

Om onze economie op orde te houden moeten we steeds meer schipperen. Een regering is zelf een klein bedrijf geworden, een kantoorboekhandel op de hoek.

Daar komt nog bij dat wij 150 Kamerleden hebben. Waarom zo veel? Alles is sneller geworden, behalve de Tweede Kamer. Net of we geen computers en internet hebben, maar nog met telramen werken. Kunnen we niet toe met honderd Kamerleden? Desnoods worden die gevoed door tientallen partijgenoten, maar alles zou veel sneller kunnen gaan. Het klinkt tegenstrijdig maar minder Kamerleden versterkt onze democratie. Sterker: Hoe minder Kamerleden, hoe sterker de democratie. Referenda helpen daarbij.

Over democratische vernieuwing is al veel geschreven, maar alle clichés zijn ook hier weer van toepassing: de rapporten zijn onderin de la terechtgekomen, in de papierversnipperaar, ‘gaan we nog eens naar kijken’. Je zou daaruit kunnen opmaken dat men geen democratische vernieuwing wenst. Want dat betekent verlies aan status, minder op tv, geen uitzicht op fijne baantjes.

Politici zijn heus wel gepassioneerd – in verkiezingstijd en in talkshows waar ze praten met de mond van de meerderheid die ze willen bereiken, maar wier wensen ze nooit inwilligen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden