Lale Gül. Beeld Artur Krynicki
Lale Gül.Beeld Artur Krynicki

Misschien moet ik vanaf vandaag ook maar mijn sociale media verwijderen

PlusColumn

Lale Gül

‘Ik constateer een kloof tussen wat er daadwerkelijk gebeurt en hoe mensen zich voelen. Het aantal gewapende conflicten neemt af, ondanks de oorlog in Oekraïne. De welvaart is over de gehele linie toegenomen, het aantal armen is gehalveerd, de veiligheid is ook toegenomen voor iedereen; voor vrouwen, jongeren en minderheden. En tegelijkertijd voelt men zich onzekerder en onder druk. De verwachtingen zijn hoger, er wordt elkaar continu stress aangepraat,” verkondigde Beatrice de Graaf onlangs in een podcastinterview met Jort Kelder.

De Graaf is hoogleraar internationale politieke geschiedenis te Utrecht en schrijfster van het prijswinnende boek Fighting Terror after Napoleon – How Europe Became Secure after 1815, uitgegeven door Cambridge University Press. Daarmee won ze de Arenberg Prize for European History.

“Als ik naar de studenten van nu kijk,” zei ze, “hebben ze allemaal een iPhone, kunnen ze allemaal naar terrasjes toe, kunnen ze op vliegvakanties, ze hebben de hele wereld gezien op hun 30ste, dat kon ik helemaal niet. Maar toch, in hun tijd is er zoveel onheil en onzekerheid aan de horizon. Je merkt dat er onduidelijkheid heerst over wat ze met hun leven moeten, wat ze met relaties moeten. Het aantal jongeren dat aanklopt met psychologische problemen stijgt enorm, ook universiteiten klagen daarover.”

Ik was een en al oor, want ook ik behoor tot deze generatie; ik kan veel meer dan de vorige generaties op mijn leeftijd konden en mochten, maar ik heb ook het idee dat mijn generatie een stressvoller, gejaagder en kwetsbaarder bestaan heeft. Waar komt dat dan toch vandaan? De Graaf heeft een antwoord: de voortdurende blootstelling aan onheil via je mobiele telefoon.

Deze maand verschijnt haar essay Crisis!, in het kader van de Maand van de Geschiedenis. Daarin debiteert ze een aantal stellingen die veel stof tot denken geven. Zo verzet ze zich tegen de inflatie van het woord crisis, dat tegenwoordig te pas en te onpas wordt gebruikt en daardoor veel mensen, vooral jongeren, onnodig en permanent in een staat van urgentie en broosheid brengt. Onze koelbloedigheid lijkt ook steeds meer uit onze vingers te glippen; het is in om slachtoffer te zijn. De stoïcijnse levenshouding is niet meer van deze tijd.

“Nederland lijkt in een permanente staat van crisis te verkeren,” vertelde De Graaf in het interview met Kelder. “Om de zoveel tijd valt het woord crisis in allerlei verbanden, maar het is pas een crisis als er vitale belangen in het spel zijn. Het gaat niet meer over rampen en catastrofes en oorlogen, maar om alledaagse problematiek, de kranten staan er elke dag vol mee.”

U kent het vast wel: woning-, energie-, zorg-, stikstof-, klimaat-, krediet-, vertrouwens-, bagage- en vluchtelingencrisis.

De Graaf: “Als je naar de statistieken kijkt, zie je dat de leeftijdscategorie 18-25 meer stress ervaart dan de categorie boven de 65. De jongeren moeten nog van alles en worden met werkelijk élk probleem geconfronteerd via sociale media als TikTok en Instagram. Wat opvalt is dat SGP-jongeren het gelukkigst zijn; ze maken duidelijke morele keuzes en hun pad is al uitgestippeld: je gaat trouwen, wordt kostwinner, je krijgt kinderen enzovoorts.”

Ik heb zelf nog gezocht naar dat onderzoek, maar ik kon er helaas niets over vinden.

Misschien moet ik vanaf vandaag ook maar mijn sociale media verwijderen.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden