Gijs groenteman artikel roze grootBeeld Artur Krynicki

Mijn vrouw keek afkeurend: ik lachte om Woody Allen

PlusGijs Groenteman

Maarten Moll stampte de pas verschenen autobiografie van Woody Allen ferm de grond in vorige week. Nu heb ik alle medewerkers van Het Parool hoog zitten, maar Woody Allen toevallig nog een paar treetjes hoger, dus ik was meteen nieuwsgierig.

De allereerste film van Woody Allen die ik zag was Broadway Danny Rose, over een onhandige impresario die in een maffia-complot terechtkomt. De film begint met een stel mannen die in een New Yorkse broodjeszaak tegen elkaar op zitten te bieden met verhalen uit de amusementswereld: ‘Weet je die nog?’, ‘Moet je je voorstellen…’, ‘Kan je het geloven?’ – tot er een over Danny Rose begint te vertellen.

Dit is precies de toon die Woody Allen in dit boek ­aanslaat. Hij gaat er eens goed voor zitten om een lange reeks anekdotes uit zijn mouw te schudden. Hij roddelt over ­liefdes, vertelt over films, praat over neuroses, angsten en ­therapieën.

Zijn karakter is niet zo best, maar dat wisten we al omdat we dat uit zijn films kennen. Maar hij is grappig en diep, een soort kruising tussen Shakespeare en Max Tailleur. Ik zat om de haverklap hardop te lachen, alhoewel de recensie nog zo gewaarschuwd had dat Allens ‘humoristische manier van vertellen niet echt humoristisch is’.

Ondertussen zat mijn vrouw mij elke keer als ik lachte nogal afkeurend aan te kijken. Vroeger waren wij samen onvoorwaardelijke Woodyfans, maar pasgeleden heeft zij het boek van Ronan Farrow over Harvey Weinstein gelezen en nu vertrouwt ze het zaakje niet meer.

Ronan Farrow is de zoon van Woody Allen en Mia Farrow. Een aanzienlijk deel van het boek gaat over het shakespeareaanse drama waarin Woody terechtkwam: nadat hij een relatie had gekregen met Farrows adoptiedochter Soon-Yi Previn (ze zijn inmiddels al 25 jaar samen), beschuldigde Mia hem van misbruik van dochter Dylan, destijds 7. Ronan, destijds 4 jaar, trekt nog altijd fel partij voor zijn moeder en zusje.

De beschuldigingen van misbruik kwamen op mij altijd nogal ongeloofwaardig en warrig over. Natuurlijk zijn ze uitgebreid onderzocht, er is nooit enig bewijs voor gevonden. Bovendien wordt de beschuldiging zelfs in het gezin Farrow betwist. En behalve deze ene onduidelijke en onbewezen affaire is er verder niemand opgestaan die Woody Allen van onheus gedrag beschuldigd heeft.

Desalniettemin vecht hij nu tegen spoken. Nadat de eerste storm van beschuldigingen was gaan liggen, kwam de tweede in de #MeToo-tijd eroverheen. Het boek kreeg hij amper uitgegeven, zijn recentste film is niet in Amerika uitgebracht. Alhoewel Woody Allen zelf luchtig praat over dit alles, doet het mij pijn dat hem dit lot beschoren is.

Het boek wordt een wraakoefening genoemd, maar ik vind het een superieur statement van een van de genieën van de twintigste eeuw.

Reageren? gijs@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden