Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

‘Mijn vader is in de gevangenis gestorven,’ zegt de man

Plus Theodor Holman

Onze hondjes rennen over het grasveld, en opeens zegt de man: “Kende u mijn vader?” Hij noemt een naam die mij niets zegt, en ik vraag: “Hoezo?”

“Hij was net zo oud als u en hij woonde als kind in de Palestrinastraat en u woonde daar toch vlakbij?”

Ik knik, en zeg: “Zijn naam zegt me niets.”

“Vreemd,” zegt de man, “want mijn vader… die was nog wel in opspraak… zo rond 1985…”

“O ja?”

“Ja… Hij heeft toen mijn moeder vermoord… Op 19 augustus 1985 om drie uur ’s nachts na een heftige woordenwisseling.”

Aan de woordkeus te horen zit het proces-verbaal in zijn geest gebeiteld.

“Heftig,” zeg ik.

De man kijkt naar onze hondjes.

“Ik was twee… Hij was gek… Alcohol… Mijn moeder heb ik dus nooit gekend. Ik ben opgevoed door mijn grootouders. Die zijn al tien jaar dood. En mijn vader is in de gevangenis gestorven. Kanker. Ik was tien. Hij lag in het W.G. Hij vroeg: ‘Wat is je liefste wens?’ Ik zei: ‘Een hondje.’ ‘Is goed,’ zei hij. Toen moest ik weg, en de volgende dag was hij dood. Ik dacht: nou krijg ik een hond. Maar ik kreeg niks. Niet lang daarna was het sinterklaas. Maar nee, geen hond. Op mijn verjaardag kreeg ik ook geen hond. ‘Pappa had me een hond beloofd,’ zei ik. ‘Pappa heeft zoveel beloofd,’ zei oma.”

“Maar nu heeft u hem,” zei ik.

“Ja, en het is mijn eerste… Gek hè? Maar ik had vroeger een vrouw die heel lief was, maar panisch was voor honden. Die was in haar jeugd gebeten. Maar zij heeft mij verlaten. Zomaar opeens, van de ene dag op de andere. Ik denk dat ze misschien bang voor me was, vanwege mijn vader… Maar toen dacht ik: ik neem een hond. Tien weken geleden zei een vriend: ‘We hebben een nestje… iets voor jou bij?’ Ik ging kijken. En deze kwam meteen op mij af.”

“Mooi,” zeg ik.

“Sentimenteel hè?”

“Nee hoor.”

“Maar nu zal ik je wat vertellen… Ik nam hem mee… en je zal het niet willen geloven, maar ik las ’s avonds de krant en zag de datum en dat was precies een dag nadat mijn vader was overleden. 7 juli! Mijn vader zou dit jaar 69 zijn geworden… Ergens dacht ik toch: hij heeft woord gehouden.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden