Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Mijn tv is kapot, maar ach, het is toch elke dag Jort hier en Jort daar

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Onze televisie ging kapot.

Ik wilde dezelfde dag nog een nieuwe, maar dat kwam er niet van. Intussen zitten we al een maand zonder tv. Ik kijk laptop.

Ik kan dus nog steeds alle programma’s zien waaraan ik me erger. Maar zelfs die ergernis vertoont slijtplekken, want ik kijk nauwelijks naar de NPO.

Toch vind ik mijn totale desinteresse ergerlijk vreemd. Is het niet zo dat ik, schijnintellectueel, begaan met volk en vaderland, op z’n minst het nieuws en de talkshows met een kritische blik hoor te bekijken?

Ja, maar er is niks aan. Langdradige spinnenwebben. Eerst zie ik Jort Kelder in z’n onderbroek in een boot in een reclamespotje. Daarna als presentator. Of ik zie hem in een bootje met vriend Rutte – beiden in onderbroek – en daarna interviewt hij Rutte. Nu kan me dat niet eens zoveel schelen, maar ik zie en hoor hem bijna elke dag. Met in zijn kielzog zo’n twintig anderen die ik elke dag zie en hoor. Het leger der media­stumperds. Al jaren zie ik bijvoorbeeld alleen maar advocaten aanschuiven die altijd beweren dat hun cliënt absoluut geen misdadiger is, en onlangs heeft men een advocaat die iets met Taghi te maken had als presentator aangesteld, en een dag later las ik dat die advocaat alweer een collega-advocaat aan het vraaggesprekken was.

Bij onze Publieke Omroep vindt men incest gezond, objectiviteit iets waarover gedobbeld lijkt en ideologische vorming contrac­tueel vastgelegd.

Dodelijk vermoeiend. Niet alleen ik, ook mijn scherm is er van in slaap gevallen.

Ik denk daarom ook dat we nu de laatste jaren van dit omroepbestel meemaken. De informatie die je nodig hebt, ligt in een ander huis.

Iemand vroeg: “Denk je echt dat de journalisten van de NOS slecht werk afleveren?”

Nee, dat denk ik niet. Maar ofschoon ik een nieuwsjunkie ben, voel ik niet meer de noodzaak om me door Hilversum te laten voorlichten. Het meeste wat ik hoor en zie, weet ik trouwens al. Nieuws over de kabinetsformatie? Heb ik al gelezen. Nieuws over Biden of de Taliban? Al gehoord en gezien. Ik zie herhaling en geen eigenzinnigheid, nauwelijks creativiteit, weinig eigen nieuws. En weinig spektakel. Al totaal niet bij de talkshows. De dagelijkse huiskamer van joviale slijmballen, B-talenten, sleetse carrière­jagers. En niemand heeft zo’n persoonlijkheid om dat niet erg te vinden.

Maar ach, wat kan het mij schelen en wat kan hun mijn oordeel schelen?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden