Thomas Acda Beeld Artur Krynick

Mijn oude kamer (325 gulden per maand) kost nu €325 per nacht

Plus Thomas Acda

Mijn tweede periode in Amsterdam begon wat plotseling. De eerste jaren waren simpel. Ik werd geboren in Amsterdam-Noord, ging naar school en ineens zat ik op een vrijdag voor in de verhuiswagen om zestien jaar later pas naar de hoofdstad terug te keren. Negentien jaar was ik en ik liep Jerry tegen het imposante lijf. Jerry kende ik via via, zoals ik zelf voor veel mensen in die tijd collateral damage was. Ik was nogal op mezelf en daar bepaald niet ontevreden mee. Ik woonde nog gewoon thuis en dan ben je nooit echt alleen. Beneden zaten je ouders namelijk altijd gezellig Sonja Barend te kijken. ‘De blues is echt te gek als er iemand op je wacht,’ zong een vriend van mij en ik kon dat twintig jaar voordat hij het schreef al onderschrijven. Hoe ging het met Jerry?

“Heel goed, ik ga verhuizen.”

“O, interessant,” zei ik, want in alles goed opgevoed.

“Zoek jij nog een kamer?”

“Nee hoor, bedankt.”

“Het is anders heel lastig om een kamer te vinden in Amsterdam, hoor.”

“Ik zou het niet weten,” zei ik, “want ik heb het helemaal nog niet geprobeerd.”

“Nou, hier is je kans.”

Ja, kennelijk, oké. Pats. Net negentien en ik ging het huis uit. Voor kinderen van nu lijkt het vast alsof mijn ouders van me af wilden. Vroeger kon je zo een kamer krijgen. Sterker nog: je kreeg er zomaar een midden op de dag in de Kalverstraat in je maag gesplitst.

Op een zondagavond vertrok ik met al mijn bezittingen in een plunjezak van een leger waar ik nooit in had gezeten naar mijn zolderkamer in de Eerste Helmersstraat.

Waarom vertel ik dit? Eerlijk gezegd: weet ik het niet meer. Ik zit inmiddels in de pure nostalgie. De zolderkamer die ik huurde voor 325 gulden per maand wordt nu voor 325 euro per nacht verhuurd aan toeristen die daarmee een authentieke Amsterdamse ervaring op kunnen doen. Geef de mensen die verhuren eens on­gelijk. Tuurlijk, je mag het maar zestig dagen per jaar verhuren, maar ten eerste: hahahahahahahahaaaaaaa en ten tweede: 60 x 325 euro is, gok ik, meer dan 12 x 325 gulden. Een gevecht waar we ons bij neer moeten leggen. Het is verkocht.

De hoop ligt in Amerika. Als Trump niet impeached wordt is de democratie failliet. Daarna kunnen we nooit meer doen alsof we nooit geweten hebben dat grote bedrijven van ons niets meer verlangen dan dat we ademen, meespelen en betalen. Ik weet dat dit Johan Fretz zijn stokpaardje is, maar een kranten lezend mens ontkomt er soms niet aan om mee te galopperen.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden