Beeld Artur Krynicki

Mijn kinderen zouden van Star Wars kunnen leren

PlusReza Kartosen-Wong

Vandaag precies een jaar geleden hield ik mijn jongste zoon Indra voor het eerst in mijn armen, zo’n vierenhalf jaar nadat zijn grote broer Sam-Ming was geboren. Ik had misschien eerder vader moeten worden, niet pas op mijn 41ste, denk ik soms. Waren mijn kinderen ouder, dan had ik ze deze week mee kunnen nemen naar The Rise of Skywalker, het sluitstuk van de fenomenale Star Wars­saga waar ik al bijna veertig jaar een innige relatie mee heb. Dan kon ik die liefde doorgeven.

Mijn eerste kennismaking met Star Wars vergeet ik niet. Mijn vader nam mijn zus en mij mee naar The Empire Strikes Back, nog steeds de beste episode uit de reeks. Maar al voor het eind van de befaamde slag op de ijsplaneet Hoth was mijn vader in slaap gedommeld. Hij was moe, kwam uit de nachtdienst en had slechts een paar uur geslapen. Toch nam hij ons helemaal mee naar City. Vaderliefde.

A New Hope, het eerst verschenen deel van de saga, was vervolgens de allereerste film die mijn vader voor mij huurde bij videotheek Sloterplas. En een paar jaar later was Return of the Jedi de eerste film waar mijn neef Quint en ik samen naartoe mochten – zonder onze ouders. Ook onvergetelijk: een grote Boba Fett action figure die ik voor kerst kreeg. Had mijn moeder wekenlang naar gezocht en geld voor opzij gelegd. Moederliefde.

Het goedaardige Star Wars­virus probeer ik nu over te dragen aan mijn oudste zoon, vooralsnog met wisselend resultaat. Goed, hij wil soms met mijn Lego X-wing starfighter spelen. Maar hij schept er ook genoegen in om, daartoe aangemoedigd door zijn moeder, de Millennium Falcon een vliegtuig te noemen en lachend weg te rennen wanneer ik geërgerd opveer om hem te verbeteren. De Millennium Falcon, dat machtige ruimteschip van Han Solo dat de Kessel Run volgens zeggen in minder dan twaalf parsecs kan afleggen, een ordinair vliegtuig! As if.

Mijn kinderen zouden van Star Wars kunnen leren. Bijvoorbeeld over krachtige vrouwen en vrouwelijk leiderschap. De manier waarop generaal Leia Organa en admiraal Amilyn Holdo in The Last Jedi leiding geven aan het Verzet, legt de fatale zwaktes van traditioneel mannelijk leiderschap bloot en levert kritiek op impulsief haantjesgedrag. En in plaats van Luke Skywalker is Rey, een jonge vrouw, nu de held. Geen platte, geseksualiseerde Wonder Womanachtige held, maar een complexe universele held met wie ook jongens zich identificeren. Ooit zullen mijn kinderen dat zelf zien.

Ik keek reikhalzend uit naar The Rise of Skywalker. Deze week ga ik er gelijk heen. Zonder mijn kinderen, maar met al mijn jeugdherinneringen.

Reza Kartosen-Wong is mediawetenschapper en publicist. Elke maandag schrijft hij een column voor Het Parool.

Reageren? reza@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden