Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Mijn integriteit glijdt door mijn vingers. Ben ik de enige die hier last van heeft?

PlusTheodor Holman

In een tamelijk bitse e-mail die ik stuurde aan een verre vriend, schreef ik dat ik niet door het leven hoef te gaan als een lichtend voorbeeld, als een rolmodel. ‘Ik weet wel wat jij de juiste moraal vindt, en ik besef ook dat jij de mijne niet hoogstaand vindt. Of ik dat wil veranderen? Nee, hoe ik ben kan me niet zo veel schelen.’

De verre vriend had me geërgerd door me bij herhaling te vragen wat vriendelijker stukjes te schrijven over bepaalde politici die hij kende als ‘integer’, ‘bijzonder vriendelijk’ en ‘zeer intelligent’.

‘Jij bent niet integer,’ schreef hij.

Integer, vriendelijk, intelligent… Dat waren vroeger waardevolle begrippen die snel in waarde zijn gedaald. Hoe dat komt? Ze worden in stelling gebracht om een ander mee te vernederen. Integriteit werd zelf niet integer gebruikt. Is Rutte integer? Hoekstra? Door gebruik van het woord ‘integer’ zet de gebruiker zichzelf een treetje hoger op het podium van de moraliteitskampioenschappen.

Ikzelf ga slordig met mijn integriteit om. Ik probeer al mijn hele leven geen slecht mens te zijn, maar het immorele is onweerstaanbaar.

Toch weer te veel eten en drinken, toch weer hier en daar een flirt, toch weer een joint, en vroeger toch weer een lijntje of een pilletje. Het immorele is aantrekkelijk voor hen die lijden aan gevoelens van mislukking, want dan is overgave aan ondeugden zalf voor tegenslag en verdriet.

Het werkt zo: iets faalt – het maken van een column, of ik krijg ruzie, of een oude vriendin weigert in leven te blijven. Ik heb mezelf dan niet goed meer in de hand en meen dat ik getroost en beloond moet worden. Ge­troost omdat ik verdrietig ben. Beloond, omdat ik daar recht op heb na zo veel zelf toegebrachte ellende. Mijn beloning is dan niet alleen mijn illegale onmatigheid, maar ook het uiten van fanatieke standpunten. Alleen maar om mijn omgeving te irriteren. En ik laat het giftige zuur de vrije loop. Jullie vinden mij niks? Ik zal jullie een reden geven om mij niks te vinden!

Mijn integriteit glijdt dan door mijn vingers.

Ben ik de enige die hier last van heeft?

Steeds wanneer ik iemand het woord ‘integer’ hoor gebruiken, denk ik: stop daarmee, niemand is integer, je beschuldigt iemand nu van een goedheid die nooit waar te maken is.

Ben ik echt niet integer, goede vriend?

Dat klopt, maar het klopt ook niet.

Integriteit bestaat niet.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden