Norbert ter Hall.Beeld Sjoukje Bierma

Mijn imaginaire helper heet Federico en komt uit Italië

PlusNorbert ter Hall

Niks is zo lekker als werken op vakantie. Tenminste, als het om schrijven gaat. Sinds ik zelf ook af en toe een scenario schrijf, doe ik dat het liefst tijdens mijn vakantie. De verandering van omgeving werkt als een boost voor m’n schrijfambitie. Aan het script voor de speelfilm Hotel Horizon**** werk ik inmiddels alweer zo’n zes jaar. Ik ben geen snelle schrijver. Of misschien ga ik te weinig op vakantie.

Schrijven is als op reis gaan. Hoe goed je de route ook uitstippelt; het loopt altijd toch weer anders dan je denkt. Soms gaat het goed en schiet je op, soms raak je verdwaald en moet je terug naar start. De wereld zit in je eigen hoofd. Het is pure verbeelding.

In mijn kop zit ook een reisleider. Hij – in mijn geval is het een hij – wijst me de weg wanneer dat nodig is. Hij heet Federico en komt uit Italië. Natuurlijk is ook hij pure fantasie: een imaginaire vriend die ik zelf heb bedacht. Als ik niet meer weet hoe ik verder moet, vraag ik Federico om hulp.

Veel mensen hebben zo’n imaginaire helper, is me opgevallen. Makelaar en presentator Harry Mens schepte in 2002 op over de zijne. Hij heeft een lijntje met Pim, de geest van de vermoorde politicus. Ik stel me zo voor dat als Harry het even niet meer weet, hij een imaginair nummer draait op zijn imaginaire telefoon. Als aan gene zijde van de lijn wordt opgenomen, kan Harry zijn vraag stellen. Ik begrijp dat volkomen.

Net als Pim bij Harry, heeft mijn Federico ook echt bestaan en één keer heb ik hem ook echt aan de ­telefoon gehad.

Als student op de kunstacademie leek het mij een droom om stage te lopen bij een productie van mijn held Federico Fellini. Een adres of telefoonnummer kon je toen nog niet googelen, maar in het postkantoor van Arnhem hadden ze een telefoonboek van Rome.

Ik vond het nummer van Cinecittà, de studio’s waar ­Fellini kantoor hield, en belde.

Omdat niet veel mensen aan de andere kant Engels spraken en ik geen Italiaans, werd ik elke keer van schrik doorverbonden.

Pronto… ?” Aan de stem kon ik horen dat het mijn held was. “Mister Fellini?” stamelde ik. “Si, chi parla?

Soms is de werkelijkheid te overweldigend. Ik durfde niet en hing op. Gelukkig is het later goed gekomen en heeft Federico mij enorm geholpen. In mijn fantasie. Op vakantie.

Reageren? n.terhall@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden