James Worthy. Beeld Agata Nowicka

Mijn arme voornaam is een Nutellawinkel geworden

Plus James Worthy

Mijn zoon heeft een nieuw vriendje. Ze kwamen elkaar tegen op zwemles. Het was een wonderschoon moment, en niet alleen door de aanwezigheid van al dat chloor.

“Mag dit jongetje bij me komen spelen?” vroeg hij ­buiten bij het fietsenrek.

“Ik weet het niet. Het is zaterdag en je weet wat papa altijd op zaterdag doet, toch?”

“Ja, dat weet ik, papa kijkt op zaterdag de hele dag naar voetbal.”

“Precies, de zaterdagen zijn van papa.”

Mijn zoon vecht tegen de tranen, maar de tranen zijn met meer.

“Oké, jij wint, je nieuwe vriend mag bij ons komen spelen. Hoe heet ie eigenlijk?”

“Dat weet ik niet.”

“Ik vind het mooi dat je zijn naam niet weet. Namen zijn overgewaardeerd. Ze zijn eigenlijk alleen maar handig tijdens het maken van ruzie of het bedrijven van liefde.”

“Wat zijn bedrijven van liefde?” vraagt mijn zoon.

“Opa heeft een bedrijf, toch? En je houdt van opa? Nou, dan is zijn bedrijf een bedrijf van liefde.”

“Opa is een lasser.”

“Inderdaad, heel goed, weet je wat een lasser doet?”

“Nee, maar lasser rijmt op bedplasser.”

“Jij komt er wel, jongen.”

Toen we op de taxi aan het wachten waren, stelden de twee jongens zich aan elkaar voor.

“Hallo, ik ben James.”

“Hallo, ik ben James.”

“Als we elkaar na gaan lopen praten, gaat dit een lange dag worden, gasten. Ik heb in de keukenkast zo’n grote zak liggen met vijftien van die kleine zakjes chips erin. Als jullie lief doen, mogen jullie een zakje uitkiezen, maar als jullie elkaar na gaan praten, eet ik alle vijftien zakjes in mijn eentje op. Ik kan dat. Zien jullie deze buik? Ik kan planeten opeten en de Melkweg opdrinken.”

“Nee, maar ik heet echt James,” zei het nieuwe vriendje van mijn zoon. Ik keek naar hem. Hij zag eruit als een Floris of een Olivier.

“Hallo, ik ben James,” zei ik.

“Hallo, ik ben James,” zei mijn zoon.

“Hallo, ik ben James,” zei het zwemvriendje.

James. Je hoort de naam steeds vaker. Ik las net ergens op een afstotelijk vormgegeven babynaamwebsite dat de naam James in de top10 van populaire jongensnamen staat. Mijn arme voornaam is een Nutellawinkel geworden.

Het is een krachtige naam. James. Ja. Mes. Als je zoon of dochter met een James thuiskomt, weet je dat het voor altijd is. Een James gaat niet weg. We zijn veroveraars. Overweldigers. Dean, LeBron, mijn vader, Bond. We temmen draken en maken vuur.

Vanuit de huiskamer keek ik naar hoe de twee vrienden op ons terras met elkaar aan het spelen waren. Ze reden rondjes op de oude fiets van mijn zoon. Mijn zoon zat achterop. Ik keek naar het tweetal en dacht aan het leven. Als je geboren wordt, zegt het leven: “Spring maar bij me achterop.” En als we doodgaan, sterven we de bagagedrager leeg.

James zat achterop bij James.

En alles was chocoladepasta.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? james@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden