Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Met kerst vertelde mijn vader altijd verhalen van Hitchcock

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Mijn vader was een goede verteller. Met kerst en op vervelende zondagmiddagen vertelde hij verhalen. Die waren altijd spannend. Later kwam ik erachter dat hij de films van Hitchcock navertelde. Het was heel vreemd om in de bioscoop te zitten en een film te herkennen die je nog nooit had gezien.

Wat zou ik graag zijn versies nog eens horen…

Achteraf vond ik soms het verhaal van mijn vader beter (The 39 steps, wat was dat spannend) soms de film (Dial M for Murder. Ik denk dat mijn vader een rommeltje van dat verhaal had gemaakt. Het was wel spannend, maar ik snapte het plot niet echt.)

Als je tegenwoordig een verhaal vertelt, dan moet dat binnen zeven minuten afgelopen zijn, want dan volgt de reclame. Mijn vaders verhalen duurden drie kwartier of een uur.

Soms kondigde mijn vader aan twee verhalen te vertellen. Ik was dan de hele dag opgewonden. Ik zou iets horen over spionnen, moordenaars, dieven, detectives, schrijvers; verhalen waar ik eigenlijk te jong voor was, waarin het ging over liefde, dood en bedrog.

Het laatste verhaal dat mijn vader vertelde, was, zo kon ik achteraf vaststellen, Back to Christmas. Een Hitchcock die ik gisteren pas zag. Mijn vader had hem op de televisie gezien. Ik had er geen zin in. Ik had een dochtertje, was ontevreden met mijn leven en was altijd gehaast. Mijn vader ging er eens echt voor zitten en ik was ongeduldig. Daarbij was het of ik het verhaal al kende. Een man vermoordt zijn vrouw en begraaft haar in de kelder. Ik was toen al honderden detectives en thrillers verder.

Wanneer mijn vader een verhaal vertelde, was er altijd contact tussen hem en mij. Hij moet de waardering in mijn ogen hebben gelezen, zoals ik die ook zie als ik mijn kleinkinderen iets vertel.

Verhalen – vooral oorlogsverhalen – slijpen je moraal, zeker die van mijn ouders. Je kunt de tien geboden uit je hoofd leren, maar verstopt in een verhaal of anekdote heeft het meer invloed.

Met die verhalen van Hitchcock gaf mijn vader mij een tamelijk nihilistisch wereldbeeld mee: ieder mens is bereid tot misdadigheid, ongeacht wat hij denkt of vindt.

Daar ben ik hem dankbaar voor.

Maar als ik eraan terugdenk, is het camerastandpunt anders; ik zie ons zitten in een totaalshot. Van beelden maakte hij woorden die in mijn hoofd weer beelden werden. Ik zie hem: een goed mens.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden